کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٨٨ - دلایل حرمت فیالجمله

رواِیت دوم: «أنّ النبيّ صلِی الله علِیه و آله و سلّم قال: إنّ الغناء ينبت النفاق في القلب کما ينبت الماء البقل».١ غناء، نفاق و دورويى در دل مى‌روياند، همان‌گونه كه آب، گِیاه را مى‌روياند.

برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کرده‌اند.٢

اِین رواِیت، هم سند و هم دلالت ضعِیفِی دارد؛ زِیرا نگاه اخلاقِی حاکم بر رواِیت، انسان را به حکم تکلِیفِی نمِی‌رساند.

رواِیت سوم: «بَيْتُ الْغِنَاءِ لَا تُؤْمَنُ فِيهِ الْفَجِيعَةُ وَ لَا تُجَابُ فِيهِ الدَّعْوَةُ وَ لَا يَدْخُلُهُ الْمَلَك».٣

امام صادق ٧ فرمود: خانه غناء از بلا و مصيبت ايمن نيست، دعا در آن اجابت نمى‌شود و فرشته وارد آن نمِی‌شود.

برخِی از فقها به اِین رواِیت مسند و صحِیح براِی اثبات حرمت٤ و برخِی دِیگر براِی اثبات کراهت غناء٥ استناد کرده‌اند.

اِین رواِیت گرچه سند صحِیحِی دارد ولِی نمِی‌توان حرمت را از آن به دست آورد؛ زِیرا موضوع رواِیت، «بِیت الغناء» است و اِین تعبِیر در جاِیِی وجود دارد که خانه‌اِی براِی غناء آماده شده باشد؛ مانند کاباره‌ها که براِی غناء ساخته شده است. خانه‌اِی که گاهِی در آن غناء خوانده مِی‌شود را نمِی‌توان «بِیت الغناء» نامِید. همچنِین، تعبِیر اِین رواِیت، با کراهت سازگار است مانند اِین تعبِیر که «اگر در خانه‌اِی سگ نگهدارِی شود، دعا در آن خانه بالا

١ . سنن الکبرِی، ج١٠، ص٢٢٣.

٢ . الخلاف، ج٦، صص٣٠٥ ـ ٣٠٧.

٣ . وسائل الشيعة، ج١٧، ص٣٠٣، ح١.

٤ . الحدائق، ج١٨، ص١٠٢؛ رِیاض المسائل،، ج٨، صص١٥٥ ـ ١٥٦؛ مهذّب الأحکام، ج١٦، ص١٠٩؛ أنوار الفقاهة (کتاب التجارة) ص٢٥٢؛ المواهب، ص٥٢٩.

٥ . تفصِیل الشرِیعة، ص١٦٧.