کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٩٩ - دلایل حرمت فیالجمله

هنگامى كه آلات موسيقى، زنان آوازخوان و ... آشكار شوند.

برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کرده‌اند.١

سند اِین رواِیت، مرفوع و ضعِیف است‌ و از سوِیِی، اخصّ از مدّعا است؛ زِیرا در اِین رواِیت، بحث درباره موسِیقِی و مغنِّیات است و بحث از غناء به وجه کلِّی نِیست.

رواِیت هفدهم: «إِذَا عَمِلَتْ أُمَّتِي خَمْسَ عَشْرَةَ خَصْلَةً حَلَّ بِهِمُ الْبَلَاءُ ... وَ اتَّخَذُوا الْقَيْنَاتِ وَ الْمَعَازِفَ ...».٢

پيامبراکرم صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود: هرگاه امّت من، پانزده خصلت داشتند و به آن عمل كردند، بلا بر آن‌ها نازل مِی‌شود ... ازجمله اِین پانزده خصلت اِین است که موسيقى بنوازند و آوازخوان در مجالس بِیاورند.

برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کرده‌اند.٣

اِین رواِیت نِیز سندش مرفوع و ضعِیف است و دلالت آن اخصّ از مدعا است.

رواِیت هجدهم: «عَاصِم بْنِ حُمَيْد قَالَ: قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّه ٧: «أَنَّى کنْتَ؟» فَظَنَنْتُ أَنَّهُ قَدْ عَرَفَ الْمَوْضِعَ فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاك إِنِّي کنْتُ مَرَرْتُ بِفُلَانٍ فَدَخَلْتُ إِلَى دَارِهِ وَ نَظَرْتُ إِلَى جَوَارِيهِ فَقَال ٧: ذَاكَ مَجْلِسٌ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ؟عز؟ إِلَى أَهْلِهِ أَمِنْتَ اللَّهَ عَلَى أَهْلِؤك وَ مَالِك‌».٤

جهم بن حُمَيد مى‌گويد: امام صادق ٧ از من پرسيد: كجا بودى؟ من اين‌گونه گمان كردم كه اما ٧ از محل رفتنم آگاه است؛ ازاين‌رو به وى گفتم: فدايت گردم! من با

١ . أنوار الفقاهة (کتاب التجارة)، صص٢٥٢ ـ ٢٥٣.

٢ . وسائل الشيعة، ج١٧، ص٣١١، ح ٣١.

٣ . أنوار الفقاهة (کتاب التجارة)، صص٢٥٢ ـ ٢٥٣.

٤ . وسائل الشيعة، ج‌١٧، ص٣١٧، ح٤.