أجوبة المسائل، پاسخ به جديدترين استفتاءات - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥١٣ - بيمارى مجرم

ج ١- الف- وجوب درمان، تكليفى است.

ب- جانى بيش از ديه بدهكار نيست.

بيمارى مجرم‌

س ١- در فرض بيمار بودن مجرم، آيا حاكم شرع مى‌تواند در حال بيمارى، حكم وى را اجراء نمايد يا بايد تا بهبودى كامل وى آن را به تأخير بياندازد؟

ج ١- اجمالًا حاكم شرع مى‌تواند حكم را تأخير بياندازد.

س ٢- بر فرض لزوم تأخير اجراى حكم تا كسب بهبودى مجرم بفرمائيد مراد از بيمارى مانع از اجراى حكم از نظر شرعى چيست؟ آيا همان متفاهم عرفى است و يا آنچه پزشكان آن را بيمارى مى‌نامند يا امر ديگرى است؟

ج ٢- مراد از بيمارى، آن است كه به سبب اجراى حدود و يا تعزير، موجب سرايت يا وخيمتر شدن بيمارى گردد و ملاك، تعيين حاكم شرع است و منشأ تعيين حاكم چه بسا متفاهم عرفى و يا نظر پزشك باشد.

س ٣- آيا حيض و نفاس و استحاضه در حكم بيمارى‌اند؟

ج ٣- نفاس و استحاضه بيمارى‌اند ولى حيض بيمارى محسوب نمى‌شود.

س ٤- آيا بين عارضه‌اى كه قبل از صدور حكم حاصل شده با آنچه بعد از حكم بوده تفاوتى هست؟ (با توجّه به سئوال پيشين)

ج ٤- ظاهراً تفاوتى ندارند.

س ٥- آيا بين عارضه‌اى كه محكوم عمداً بر خود وارد كرده با آنچه بطور طبيعى عارض شده تفاوتى هست؟ (با توجّه به سئوال پيشين)

ج ٥- اگر يقين گردد كه عارضه‌اى كه بر خود وارد كرده به جهت تأخير حكم بوده، لازم نيست اجراء حكم را تأخير انداخت و الّا بين عوارض طبيعى تفاوتى نيست و بايد اجراى حكم را به تأخير انداخت.

س ٦- آيا بين عارضه دائمى مثل سرطان و موقّتى مثل درد آپانديس با توجّه به سئوال پيشين فرقى هست؟