أجوبة المسائل، پاسخ به جديدترين استفتاءات - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٨١ - روزه مسافر

س ٧- شخصى روزه قضا گرفته و در وسط روز محتلم شده آيا روزه‌اش باطل مى‌شود؟

ج ٧- باطل نيست.

روزه بيمار

س ١- چنانچه پزشكى، بيمارى را از گرفتن روزه منع كند و حال آن كه در واقع گرفتن روزه هيچ ضررى نداشته باشد، اگر بيمار اقدام به خوردن روزه كرد، وظيفه چيست؟

ج ١- اگر از گفته پزشك يقين و يا احتمال قوى حاصل كرد كه روزه براى او ضرر دارد، نبايد روزه بگيرد و اگر خود او مى‌داند كه براى او ضرر ندارد، بايد روزه بگيرد و به قول پزشك اعتنا نكند.

س ٢- تا چه اندازه به گفته پزشك در مورد منع از گرفتن روزه مى‌شود عمل كرد، با توجّه به اين كه بعضى از پزشكان نسبت به تخصّص خود كم اطّلاع هستند؟

ج ٢- در حدّ يقين و يا اطمينان عقلائى.

س ٣- كسى كه يقين ندارد ولكن خوف دارد بيمارى او تشديد شود، مى‌تواند روزه نگيرد؟

ج ٣- اگر خوف عقلائى باشد بايد روزه را افطار كند.

س ٤- آيا اعتياد شديد به سيگار، نوعى مريضى حساب مى‌شود و فرد معتاد به آن، مى‌تواند افطار كند؟

ج ٤- افطار كردن جايز نيست.

روزه مسافر

س ١- شخصى كه مسافر است و هنگام برگشت در سه كيلومترى وطن قرار دارد، چون در ارتفاع بالاترى قرار دارد، ديوار وطن را هم مى‌بيند و هنگام اذان ظهر نيز مى‌باشد، وظيفه او نسبت به روزه چيست؟

ج ١- اگر در هنگام ظهر به مسافت حدّ ترخّص متعارف رسيده باشد، آن روز را مى‌تواند نيّت روزه كند و الّا نمى‌تواند روزه بگيرد.

س ٢- آيا حكم روزه و نماز مسافر در باب حدّ ترخّص، تفاوت دارد يا خير؟