أجوبة المسائل، پاسخ به جديدترين استفتاءات - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٥ - امامت شخص ناقص

س ١٦- آيا اقتدا به ائمه جماعاتى كه انسان آنها را نمى‌شناسد و حتّى نسبت به مأمومين آشنايى ندارد، جايز است؟

ج ١٦- اقتدا بايد به امام جماعتى باشد كه يا خود، عدالت او را احراز كند يا بواسطه اشخاصى كه مورد وثوق هستند، تائيد شده باشد و لو عملًا به اين نحو كه به او اقتدا كرده باشند.

س ١٧- آيا به كسى كه شناخت كامل نداريم مى‌شود، اقتدا كرد؟

ج ١٧- اقتدا به چنين كسى كه عدالتش را احراز نكرديد، جايز نيست، ولى شناختن امام در جماعت لزوم ندارد.

س ١٨- اگر مأموم در بين نماز يقين پيدا كرد امامى كه به او اقتدا كرده عادل نيست، آيا مى‌تواند نمازش را به جماعت بخواند، يا اين كه نمازش باطل است و بايد اعاده كند يا هر جا فهميد، نمازش را تبديل به فرادى نمايد؟

ج ١٨- هر جا كه فهميد امام جماعت عادل نيست، قصد فرادى نمايد و بقيّه نماز را خودش بخواند و احتياط مستحبّ آن است كه نماز را اعاده كند.

امامت شخص ناقص‌

س ١- اگر امام جماعت انگشت دست نداشت، يا اگر دارد چند سانتى كوتاه است، آيا مى‌شود به او اقتدا كرد؟

ج ١- نبودن انگشت يا كوتاه بودن آن اشكالى وارد نمى‌كند، زيرا ملاك صحّت سجده، كف دست است.

س ٢- كسى كه يك دست و يك پاى خود را در جنگ از دست داده، آيا مى‌تواند امام جماعت شود؟

ج ٢- شخص ناقص العضو كه نقصش موجب نقص در بعض اجزاء نماز مى‌شود، نمى‌تواند امام جماعت شود.