فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣١٤ - مبحث سوم حق رشد و آموزش
اگر در اسلام، علمالابدان قرين علم الاديان گرديده [١] و اطبا، همدوش فقها معرفى شده [٢] و انبيا به پژوهششان «همواره آماده درمان» تشبيه شدهاند. [٣] و از ايذا و نابود كردن و شورانيدن جانداران غيرموذى نهى شده است [٤] و حقوقى براى حيوانات منظور گرديده [٥] همه و همه حكايت از اين نكته دارد كه اسلام به سلامت محيطى كه انسان در آن بايد به رشد خود ادامه بدهد علاقهمند مىباشد.
امروز مسأله سلامت محيط زيست و حفاظت آن به صورت يك بحران بينالمللى درآمده و كنفرانسهاى بينالمللى محيط زيست سعى مىكنند، كشور را با وضع قوانين ملى به تعقيب عاملان آلودگى زيست و حمايت از قربانيان اين آلودگيها فراخوانند. [٦]
قانون مجازات اسلامى در ماده ٦٧ هر نوع اقدام را كه تهديد عليه بهداشت عمومى شناخته شود، جرم شناخته و آلودگى محيط زيست را در تبصره ٢ اين ماده چنين تعريف كرده است: منظور از آلودگى محيط زيست عبارت است از پخش يا آميختن مواد خارجى به آب يا خاك يا زمين به ميزانى كه كيفيت فيزيكى، شيميايى يابيولوژيك آن را به طورى كه به حال انسان يا ساير موجودات زنده و يا گياهان يا آثار و ابنيه مضرّ باشد تغيير دهد.
مبحث سوم: حق رشد و آموزش
در ميان حقوق مدنى و اجتماعى، هيچكدام از حقوق از نظر اهميت و نقش مؤثر به پاى حق رشد و آموزش نمىرسد در حقيقت اين حق، پايه و اساس ديگر حقوق اجتماعى به حساب مىآيد.
[١] . «العلم علمان، علم الاديان و علم الابدان».
[٢] . «لايستغنى اهل كل بلد عن ثلاثه... طبيب بصير ثقه» تحف العقول، ص ٥١٤ و بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٢٣.
[٣] .
«طبيب دوار بطبه قد احكم مراحمه واحمى مواسمه»
نهجالبلاغه، خ ١٠٨.[٤] . رك: وسائل الشيعه، ج ٢، ص ٢٢٠.
[٥] . همان.
[٦] . نمونه آن را در اعلاميه كنفرانس بينالمللى محيط زيست كه در «ريودوژانيرو» برگزار گرديد مىتوان ديد. در اين اعلاميه از كشورهاى جهان خواسته شده بود كه از طريق قوانين ملى در مورد حفاظت از محيط زيست اقدامات جدى به عمل آورند.