ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - ج اصلاح بينش، نگرش و رفتار خانواده ها در زمينه فرزندآورى
اين رقم در سال ١٣٩٠، به ٢٥ تا ٢٩ سال افزايش يافته است. بنابراين، الگوى بارورى مادران در سالهاى اخير، تحت تأثير مستقيم افزايش سنّ ازدواج بوده است .... افزايش سنّ الگوى بارورى مادران مىتواند در ميانمدّت موجب كاهش نرخ مواليد شده و به مرور، ميزان رشد جمعيت را به صفر و حتّى منفى برساند.[١]
بنابراين، يكى از مهمترين گامها در راه افزايش جمعيت كشور، زمينهسازى براى كاهش سنّ ازدواج و تسهيل تشكيل خانواده براى جوانان است.
بر اساس نتايج سرشمارى سال ١٣٩٠، در حال حاضر، بيش از هفده ميليون نفر جوان ٢٠ تا ٢٩ سال در كشور وجود دارند[٢] كه اگر زمينه براى ازدواج آنها فراهم شود، مىتوان اميدوار بود كه در سالهاى آينده، جمعيت كشور به ميزان قابل توجّهى افزايش يابد. بنابراين، رسانه ملّى براى تحقّق رهنمودهاى مقام معظّم رهبرى در زمينه افزايش جمعيت، بايد يكى از راهبردهاى اساسى خود را زمينهسازى براى تسهيل شرايط ازدواج خيل گسترده جوانان در آستانه ازدواج قرار دهد و با اقدامهاى گوناگون، براى تسهيل شرايط ازدواج جوانان، زمينهسازى كند. برخى اقدامهايى كه نهادها و سازمانهاى فرهنگى، هنرى، تبليغى و رسانهاى كشور در اين زمينه مىتوانند انجام دهند، به اين شرح است:
يك- فرهنگسازى براى كاستن سطح توقّع جوانان و خانوادههاى آنان؛
دو- پرهيز از نشان دادن بىدليلِ خانهها و زندگىهاى اشرافى و پرتجمّل در برنامههاى نمايشى؛
سه- پرهيز از به تصوير كشيدن زندگى زوجهاى جوانى كه برخلاف بسيارى از همسران جوان، نخستين روزهاى ازدواج خود را در كمال رفاه و آسايش و بىهيچ نگرانى مالى تجربه مىكنند؛
چهار- ترويج قناعت و سادهزيستى و دورى از زيادهخواهى و تجمّلگرايى، با بهرهگيرى از قالبهاى اثرگذارى، همچون فيلمها و سريالهاى تلويزيونى؛
پنج- برگزارى نشستهاى كارشناسى درباره دلايل و زمينههاى بالا رفتن سنّ ازدواج؛
شش- برگزارى نشستهاى كارشناسى درباره پيامدهاى بالا رفتن سنّ ازدواج.[٣]
ج. اصلاح بينش، نگرش و رفتار خانوادهها در زمينه فرزندآورى
اجراى بيش از دو دهه سياست تحديد مواليد در كشور و اقدامهاى گوناگون فرهنگى، اجتماعى كه در اين زمينه انجام شد، موجب تغيير اساسى بينش، نگرش و رفتار خانوادهها در زمينه فرزندآورى شده است. امروز، بيشتر زوجهاى جوان، دستكم در چند سال نخست زندگى، ضرورتى براى فرزنددار شدن احساس نمىكنند و فرزنددارى را مزاحم تحصيل، اشتغال، رفاه و رشد و پيشرفت خود مىدانند. به همين دليل، آنها حتّى اگر مشكل مالى هم نداشته باشند، حاضر به فرزنددار شدن نمىشوند. به همين دليل،