ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - ٧ بركت ولادت
امّا پيامبر خاتم (ص) را بدون نام ذكر مىكند و عبد مطلق، به آن فرد كامل اطلاق مىفرمايد: «تَبارَكَالَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً»؛[١]
نه قبل از كلمه عبد، نام مبارك پيامبر (ص) را مىبرد و نه بعد از آن تا بگوييم، نام آن حضرت محذوف به قرينه است و نيز نمىفرمايد «عَبدَنا» كه ناظر به كثرت باشد، بلكه مىفرمايد «عَبْده» كه ناظر به مقام وحدت است و اين كلمه از «عبدالله» نيز بالاتر است؛ زيرا اين عبوديت، حاكى از هويت مطلقه بوده كه بالاتر از مقام الوهيت است.[٢]
اين آيات گوياى انصراف اين واژه به كاملترين فرد آن است كه رسول خدا (ص) باشد. اين خود فضيلت غيرقابل انكارى براى آن حضرت نسبت به ديگر انبياى الهى است. خداوند سبحان، بنده مطلق در همه عصرها را رسول اكرم (ص) مىداند. از اينرو، حضرت آدم (ع) و پيامبران بعدى زير لواى اين عبد مطلق هستند. همه پيامبران و معصومان (ع) تحت لواى عبد مطلق خداوند، يعنى رسول اكرم (ص) بوده و به عبارتى، رسول خدا (ص) سيّدالأوّلين و الآخرين است؛ چنانكه مىفرمايد:
«أَنَا سَيِّدُ وُلدِ آدَمَ وَ لَا فَخرَ، أَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّينَ، وَ إِمَامُ المُتَّقِينَ وَ رَسُولُ رَبِّ العَالَمِينَ.»[٣]
٧. بركت ولادت
ولادت پيامبر مهربانىها كه زمينه بعثت و رسالت آن حضرت بود، آثار فراوانى در زمين برجاى گذاشت كه در كتابهاى تاريخى بيان شده است. آسمان نيز از اين مولود پربركت بىتأثير نبود؛ چنانكه در قرآن كريم آمده است:
«وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَديداً وَ شُهُباً وَ أَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً؛[٤]
و اينكه [براى كسب خبر] به آسمان نزديك شديم. پس آن را پر از نگهبانان نيرومند و تيرهاى شهاب يافتيم و اينكه ما در آسمان، براى شنيدن [خبرهاى ملكوتى و سخنان فرشتگان] در نشستگاههايى مىنشستيم؛ ولى اكنون هر كه بخواهد استراق سمع كند، شهابى را در كمين خود مىيابد!»
شياطين قبلًا به آسمانها مىرفتند و استراق سمع مىكردند و مطالبى را كه در ميان فرشتگان منعكس بود، احياناً به دوستان خود منتقل مىساختند؛ امّا با تولّد و ظهور پيامبر اسلام (ص) استراق سمع به كلّى قطع شد و آن ارتباط خبرى از ميان رفت و وجود مبارك رسول خدا (ص) دست ناپاكان را از معارف بلند آسمانى كوتاه كرد.
پىنوشتها:
[١]. ولادت با سعادت امام خوبى حضرت صادق (ع)، شهادت امام عسكرى (ع) و آغاز امامت امام زمان (عج)، پايانيافتن زندگى ننگين يزيد پس از سه سال و نُه ماه خلافت و سى و هفت سال زندگى نكبتبارنيز در اين ماه است.
[٢]. سوره اسراء، آيه ٥٥.
[٣]. سوره بقره، آيه ٢٥٣.
[٤]. «سَادَة النَّبِيينَ وَ الْمُرْسَلِينَ خَمْسَة.»، «الكافى»، ج ١، ص ١٧٥.
[٥]. «بحارالانوار»، ج ١١، ص ١٣٩.
[٦]. سوره نساء، آيه ٤١.
[٧]. سوره احزاب، آيه ٤٠.
[٨]. سوره انعام، آيه ١٩.
[٩]. سوره انعام، آيه ١٦٣.
[١٠]. آيت الله جوادى، «سيره رسول اكرم (ص) در قرآن»، ج ٨، ص ٣٠.
[١١]. «الصافى»، ج ٢، ص ١٧٧.
[١٢]. «الميزان»، ج ٧، صص ١٩٤- ١٩٥.
[١٣]. سوره كوثر، آيه ١.
[١٤]. «تفسير نمونه»، ج ٢٧، ص ٣٧١.
[١٥]. سوره مزمل، آيات ١- ٤.
[١٦]. سوره اسراء، آيه ٧٩.
[١٧]. همان، ص ٤٥.
[١٨]. همان، ص ٤١.
[١٩]. سوره فرقان، آيه ١. در آيات ديگرى از جمله: سوره اسراء، آيه ١، سوره كهف، آيه ١ به اين مسئله اشاره شده است.
[٢٠]. آيت الله جوادى، همان، صص ٢٦- ٢٧.
[٢١]. «امالى» صدوق، ص ١٨٧.
[٢٢]. سوره جن، آيات ٨- ٩.