ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٩ - اصل امام زمان شناسى شرط مسلمان زيستن و مسلمان مردن
اصل امام زمانشناسى شرط مسلمانزيستن و مسلمانمردن
مهدى نيلىپور
اسلام آوردن به معناى تسليم شدن در برابر اوامر الهى و سر تعظيم فرود آوردن به درگاه اوست و چون تكليف اصلى بندگان، درك و رسيدن به اين حقيقت است، خداوند آخرين دين آسمانى خود را «اسلام» قرار داده و فرمود:
«ومَن يبتَغِ غَيرَ الإسلام ديناً فَلَن يقبَلَ مِنه ...؛[١]
هر كس غير از اسلام، دينى برگزيند، هرگز از او پذيرفته نخواهد شد ...»
اسلام و تسليم در برابر حق تا آنجا اهمّيت دارد كه:
- خداوند همه مؤمنان را به تسليم مطلق شدن در برابر خودش[٢] و نيز مسلمان مردن[٣] فرمان مىدهد.
- انبياى الهى خود را مسلمان و پيشگامان اسلامپذيرى و تسليم شدن در برابر خدا معرفى كردهاند[٤] و برگزيدن اين شيوه را دستور الهى مىشمرند.[٥]
- همچنين انبياى الهى به عنوان يكى از مهمترين سفارشها و وصيتها، فرزندان و امّت خود را به مسلمان زيستن و مسلمان مردن سفارش مىكردند. قرآن مىفرمايد:
«وَوَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ؛[٦]
و ابراهيم و يعقوب (در لحظات آخر عمر) فرزندان خود را به آئين (اسلام) وصيت كردند كه: «فرزندان من! خداوند اين آئين پاك را براى شما برگزيده است. شما جز به آئين اسلام از دنيا نرويد.»
- و مردان الهى نيز آخرين آرزويشان، مسلمان انتقال يافتن از دنيا بوده است؛ چنانچه سحره فرعون پس از توبه و قبل از شهادت، دست به دعا برداشتند كه:
«رَبَّناأَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ»[٧]
گذشته از اهمّيت اسلام و تسليمپذيرى در فرهنگ دينى، روايات معصومان (ع) بر اساس مستندات قرآنى، شرط مسلمانى و اسلام در زمان حيات و ممات را، امامشناسى و طى طريق بر محور ولايت اهلبيت (ع) معرفى مىكند.
اينكه خداوند متعال در آيات مربوط به عيد غدير خم، پس از معرفى حضرت على (ع) به عنوان جانشين پيامبر (ص) اسلام را مورد رضايت خود مىخواند، بيانگر اين مطلب است كه حقيقت اسلام، ولايتمحورى و تسليم در برابر فرامين و هدايتهاى امام معصوم (ع) است؛ چنانچه امام صادق (ع) در تفسير آيه شريفه:
«ياأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً ....؛[٨]
اى اهل ايمان! همگى در (حصن) اسلام، صلح و آشتى (و تسليم مطلق خدا بودن) وارد شويد ....»
فرمودند:
«مراد از «سِلم» در اين آيه، ولايت على (ع) و امامان پس از اوست.»[٩]
نيز حضرتش در روايتى ورود به سِلم را به امامشناسى و كسب معرفت اهلبيت (ع) تعبير مىنمايند؛[١٠] چنانچه در روايات آمده است:
«ولايةُ عَلىِّ إبن أبىطالِب حِصنى» و ناگفته پيداست كه دخول در حصن و دژ، دخول در سِلم، سلامتى و آرامش است و چه آرامشى بالاتر از اينكه انسان احساس كند رهبرش، الهى، معصوم، آگاه، دلسوز و پيشگامترين افراد در همه ارزشها و كمالات است.[١١]
بر اين اساس، يك خانواده مسلمان، براى مسلمان زيستن و مسلمان مردن و كسب حيات طيبه و انتقال با همين حالت به سراى جاويدان، لازم است به اكسير و گنج معرفت امام خويش دست پيدا كند و همچنانكه ابراهيم و يعقوب پيامبر، به فرزندان خود توصيه به مسلمان بودن و مسلمان مردن مىنمودند، خانوادههاى ما نيز بايد براى ولايتمحورى و امام زمانى بودن تلاش داشته باشند. حضرت