ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٤ - زندگى مشترك و چالش ها
زندگى مشترك و چالشها
سيد محمد واعظ موسوى
ازدواج و چالشهاى آن امرى است كه در جامعه امروز ما بسيار مورد توجّه بوده و به دليل اثر متقابلى كه مسئله ازدواج و جامعه بر هم دارند، از اهمّيت بسيار زيادى برخوردار است.
ازدواج از اين بابت كه يك نياز است، بايد به آن توجّه شود، پس اهمّيت دارد. انسان نمىتواند به نيازهايش بىتوجّه باشد.
ازدواج در حقيقت، پاسخ به يك نياز درونى است. اين نياز درونى جهات متعدّدى دارد؛ مثلًا يك جهت آن، تنها نبودن است؛ زيرا انسان به طور طبيعى، اجتماعى است و دوست ندارد كه تك باشد. دوست دارد با جمع و با ديگران باشد. در اينباره، در روايات هم بيان شده كسى كه تنهاست، خداوند او را دوست ندارد و ملائكه از او خوششان نمىآيد. چرا؟
چون دارد يك امر مقدّسى را پس مىزند. چرا؟
چون دارد به يك امر فطرى بىتوجّهى مىكند. همچنين جهت ديگر آن، استمرار بشر است كه مىخواهد نسلى داشته باشد كه اين يك نياز فطرى است.
از آنجا كه من با جوانان ارتباط دارم، وقتى بحث از سختى و مشكلات ازدواج مطرح مىشود، اكثر آنها مشكلات مالى و اقتصادى را مطرح مىنمايند و اين اشتباه نيست. مشكلات مالى و اقتصادى، يكى از مشكلات واقعى است كه نمىتوان به آن بىتوجّه بود. واقع قضيه اين است كه ازدواج، مخارجى دارد و خانه و شغل مىخواهد. پس اين مشكلات وجود دارد؛ امّا يك مقدار از مشكلاتى كه جوانان مطرح مىكنند، ناشى از سختى و مشكلات انتخاب است؛ يعنى اينجا ديگر فقط بحث اقتصادى مطرح نيست. جوانى كه از نظر مالى، وضع خوبى هم دارد، به خاطر اين مشكل ازدواج نمىكند. او مشكل مالى ندارد؛ ولى مىگويد چرا من مسئوليت ازدواج را قبول كنم؟
عدّهاى ديگر هم از اين جهت، ازدواج را سخت مىدانند كه مىپندارند گزينه مناسبى براى ازدواج نيست يا انتخاب گزينه مناسب، كار سختى است. اينها فقط برخى از دلايلى است كه جوانان مطرح مىكنند و دلايل متعدّدى در اين زمينه وجود دارد.
هر كدام از اين مشكلات، راه حلّى دارد؛ ولو راهحلّى كه زمانبر باشد؛ مثلًا كسى كه بحث اقتصادى را مطرح مىكند، بايد به او گفت: قبول است؛ امّا شما بايد يك مقدار فعّاليتت را بيشتر كنى و يك مقدار اطرافيانت كه توانايى دارند، تو را كمك كنند و يك مقدار توقّعاتت را پايين بياورى. همه اينها بايد در كنار هم باشد. در واقع، بايد از يك جايى شروع كرد؛ چون آنچه كه در ازدواج مهم است، همين شروع كردن است؛ يعنى شما يك گزينه مناسب را انتخاب كن كه به معناى واقعى همسر تو باشد، پابه پاى تو بيايد و تو را تنها نگذارد. پس با تلاش بيشتر از يك جايى شروع كن.
هيچكس منكر مشكلات اقتصادى و اجتماعى نيست؛ امّا وجود مشكلات اجتماعى و اقتصادى دليلى بر اين نيست كه انسان هيچكارى نكند. مشكلات هميشه وجود دارند. چه زمانى همه مشكلات حل مىشود؟ آيا مىتوانيم صبر كنيم، دست روى دست بگذاريم و زمان را از دست بدهيم تا شايد روزى همه مشكلات حل شوند؟ سى ساله هم كه بشوى، باز مشكلات خودش را به همان نسبت دارد و علاوه بر مشكلات اقتصادى، انگيزهات هم براى ازدواج كم مىشود؛ زيرا فرصتهاى مناسبى را از دست دادهاى و اين خود، مشكلى بزرگتر است. بنابراين الآن كه نيرو و نشاط جوانى را دارى و ريسكپذيرى تو بالاتر است، ازدواج كن. شما مىدانيد كه هر چقدر سنّ انسان بالاتر برود، درصد ريسكپذيرى او پايينتر مىآيد؛ زيرا فقط خودش را همهكاره مىداند و محتاطتر مىشود و ازدواجش عقب مىافتد؛ البتّه ريسك كردن و خطر كردن به معناى بدون فكر اقدام كردن نيست؛ بلكه به اين معناست كه فكر مىكند، مشورت مىكند، ديگران هم كمكش مىكنند و ريسكپذير هم هست و به آنچه رسيده، با توكّل بر خداوند عمل مىكند.
بنابراين علّتهايى را كه جوانان مىآورند، نه مىتوان گفت غلط است و نه مىتوان گفت درست است. بايد اينها را به صورت مشروط قبول كرد. بايد بنشينند و به كمك اطرافيان و بزرگترها اين موارد را تحليل كنند تا مشكلات را در مقابل خودشان زياد بزرگ نبينند؛ زيرا آنهايى كه ازدواج كردهاند، همان مشكلاتى را داشتهاند كه الآن جوانى كه سنّ ازدواجش گذشته است، آنها را مطرح مىكند؛ بنابراين بايد مورد به مورد آنها را بررسى كرده و با مشكلات كنار آمد.