ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - امام، طبيب انسانيت است!

امام، طبيب انسانيت است!

سخنان آيت‌الله العظمى وحيد خراسانى به مناسبت دهه فرخنده غدير

غرض از خلقت‌

غرض از خلقت، تمام اين منظومه‌ها، كهكشان‌ها، حساب و حدّ و حصر اينها و عظمتشان را جز خالقشان نمى‌داند. همه اين تشكيلات مقدّمه دو كلمه است: يكى معرفت و يكى عبادت. غايت و ثمره خلقت اين است.

عصاره اين عالم انسان است و انسان هم مخلوق براى اين دو كلمه است: اوّل خدا را بشناسد، دوم خدا را بپرستد.

بعثت صد و بيست و چهار هزار پيغمبر و سلسله وحى و نبوّت هم مقدّمه همين دو كلمه است و اين دو ميسّر نيست الّا به اين دو امر، فقط آنچه بشر را به اين دو مطلب نائل مى‌كند، عبارت است از: قرآن و بيان.

قرآن، چون جز وحى خدا چراغ اين راه نيست. در مقام معرفت‌الله و عبادت‌الله تمام انوار عقول بشر خاموش است. نور عقل كار مى‌كند و در آنچه زير شعاع عقل است. آنچه تحت فكر است، قابل تفكّر است؛ ولى آنچه فوق فكر است، فوق عقل است، ديگر چراغ عقل و فكر آنجا خاموش است. آنى كه فوق عقل است، خالق عقل است. آنى كه فوق فكر است، آفريينده فكر است. اين است كه آنجا هيچ مشعلى كار نمى‌كند. فقط چراغ وحى است و تفسير وحى. آن وحى باز بدون آن مفسّر نتيجه‌اش عقيم است.

هر قانونى، مفسّرى لازم دارد. علم، معلّم مى‌خواهد. طب، طبيب مى‌خواهد. اگر طب باشد و طبيب نباشد، نتيجه آن طب كجا حاصل مى‌شود؟ قرآن، طبّ بشريت است. امام، طبيب انسانيّت است. قرآن، قانون معرفت و عبادت است. امام، مفسّر اين قانون‌