لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٣ - شرح حال موجز سيد بن طاوس

او سيّد رضى الدّين أبو القاسم علىّ بن سعد الدّين أبى إبراهيم موسى بن جعفر بن محمّد بن أحمد بن محمّد بن طاوس است.

نسب والايش از پدر به امام مجتبى ٧ و از مادر به امام حسين ٧ مى‌رسد و از همين رو به ذو الحسبين ملقّب گرديده است.

او به ابن طاوس معروف شد زيرا كه يكى از نياكانش به نام ابو عبد اللَّه محمّد بن اسحاق بن الحسن خوش منظر با پاهايى نازيبا بود و از همين رو طاوسش خواندند و اولاد و احفادش بدين عنوان ملقب شدند.

او در نيمه محرّم سال ٥٨٩ در حلّه متولّد شد، اين قول كه تولدش در رجب سال ٥٨٧ بوده سخنى ضعيف است.

ابن طاوس در حلّه نشو و نما يافت و مقدّمات را در آن جا فرا گرفت. او تا سال ٦٠٢ در حلّه بود و نزد اساتيد زيادى تلمّذ نمود و از جمعى ديگر اجازه گرفت، كه از جمله ايشانند:

پدرش سعد الدين موسى.

جدّش ورام بن ابى فراس نخعى. آن گونه كه ابن طاوس مى‌گويد پدر و جدّش ورام در تربيت وى بيشترين اهتمام را نموده، تقوى و تواضع را بدو آموختند.

ابو الحسن على بن يحيى الخياط- الحناط- سوراوى حلّى حسين بن احمد سوراوى اسعد بن عبد القادر