لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٥ - خطبه امام سجاد
و نوه پيامبر و داراى دوازده پسر، خداى سبحان يك پسر را از ديد او پنهان كرد، موى سرش از اندوه سپيد و پشتش از غم و همّ خميده و از گريه نابينا گرديد، با آن كه پسرش زنده بود، و من با چشم خود ديدم كه پدر و برادرم و هفده نفر از اهل بيتم به شهادت رسيدند، پس چگونه اندوهم پايان پذيرفته و اشكم رو به كاهش نهد! من با اشارت به آنان صلوات اللَّه عليهم تمثّل به اشعار زير جسته و مىگويم:
|
من مخبر الملبسينا بانتزاحهم |
ثوبا من الحزن لا يبلى و يبلينا |
|
آن كه از ما خواست تا لباس حزن و اندوه كه هرگز كهنه نمىگردد از تن دور كنيم
|
انّ الزّمان الّذى قد كان يضحكنا |
بقربهم صار بالتّفريق يبكينا |
|
آن زمان كه قرب آنان ما را مىخندانيد، اكنون كه جدايى آنان ما را مىگرياند
|
حالت لفقدانهم ايّامنا فغدت |
سودا و كانت بهم بيضا ليالينا |
|
آنان كه فقدانشان روزهاى ما را سياه كرده، روزى هم شبهاى ما به وجودشان روز روشن بود
اين پايان هر آن چيزى بود كه آهنگ تأليفش را كرديم، و هر كس كه بر ترتيب و سامان آن آگاه گردد در مىيابد كه اين كتاب با همه اختصار و كوچكى حجم بر كتب مشابه امتياز دارد وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ و صلاته و سلامه على محمّد و آله الطيّبين الطاهرين.
خداى را بر اين توفيق سپاس كه تحت توجّهات خاصّه حضرت ولى اللَّه الاعظم مولانا صاحب الامر عجّل اللَّه فرجه الشريف ترجمه كتاب الملهوف ساعت پنج (به نام پنج تن آل عبا صلوات اللَّه عليهم اجمعين) بعد از ظهر روز سه شنبه چهارم ربيع الثانى ١٤١٧ قمرى صورت اختتام پذيرفت، و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ.
ابن السيّد حسين، العبد سيّد ابو الحسن مير ابو طالب الحسينى ٣٠/ ٥/ ١٣٧٥ شمسى