إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٣ - على
شدهاند، خداوند دوست دارد، دوستان آنها را و دشمن دارد، دشمنان آنها را، كسى كه از آنان پيروى كند، هدايت يافته و كسى كه از آنان سرپيچى نمايد، گمراه و زيانكار است.
اطاعتشان، اطاعت خدا و معصيتشان معصيت خداست، نامها و نسبها و اوصافشان، مكتوب است، و مقدار زندگى هر كدام، يكى پس از ديگرى، يادآورى شده است.
همچنين تعدادى از آنها كه تقيه كرده و مذهب خود را از مردم پوشيده مىدارند و تعدادى كه مذهب خود را براى ديگران، آشكار كرده و از او اطاعت مىكنند، تا آنگاه كه عيسى بن مريم ٧ در زمان آخرين نفرشان، فرود مىآيد و پشت سر او نماز مىخواند و به او مىگويد: شما پيشوايانى هستيد كه احدى نبايد از شما پيشى بگيرد، لذا جلو افتاده و مردم به او اقتدا مىكنند و عيسى در صف اوّل و پشت سرش مىايستد، اوّلين آنها، افضل و بهترينشان است، و او پاداشى چون همه ايشان و تابعانشان و كسانى كه به وسيله آنان هدايت شدهاند؛ دارد.
[على ٧ از ديدگاه سلمان]
«سلمان (ره)» گويد: پس از درگذشت پيامبر خدا ٦ قريش كه به آزمايشى الهى و سخت دچار شدند تا خودشان را بشناسند و گواه بر ادعايشان بياورند (زيرا مىگفتند: پيامبر فرمود: حكومت با قريش است) و دليل بر آنچه در دل پنهان كردهاند، بياورند، (لذا) كينههايشان را نسبت به خاندان نبوت آشكار ساختند و ايشان را از مقام امامت (ظاهرى) و ميراث كتاب خدا، محروم نمودند.
وه چه اشتباهى بزرگ و عام البلوى مرتكب شدند، در حالى كه دعوت