إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٢ - ٦ - محبت على

گفت: او محمد بن عبد اللَّه ٦، برادرزاده من است.

پرسيدم: اين زن كيست؟

گفت: همسر او خديجه دخت خويلد است، پرسيدم: اين جوان كيست؟

گفت: او على ٧ ابن ابى طالب، پسر عموى اوست.

پرسيدم: اين حركاتى كه انجام مى‌دهند چيست؟

گفت: نماز مى‌گذارند و گمان دارند كه پيامبر است و جز همسر و پسر عمويش؛ كسى به او ايمان نياورده است.

٦- محبّت على ٧ از واجبات است؟

يكى از فضايل امام ٧ اين است كه: دوستى او واجب است، زيرا از «ذو القربى» و هاشمى است و ترديدى وجود ندارد كه هم نسبى با پيامبر خدا ٦ فضيلتى بزرگ محسوب مى‌گردد و مقامى بلند است.

از نظر دنيايى كه روشن است و از ديدگاه آخرت هم، پيامبر ٦ فرمود: هر نسبى در قيامت منقطع است، جز نسب من.[١] پس هر كس به رسول خدا ٦ نزديك‌تر باشد، مقام و شرف و فخر او، بيشتر از كسى است كه اين ويژگيها را ندارد و شاعر عرب در اين باره مى‌گويد:

يعنى: براى ما از ديدگاه فضل و شرف، بر ديگران، همين بس كه به پيامبر نزديك هستيم.

امير المؤمنين ٧ از دو سو بلكه از چند سو اين فضيلت را دارا بودند، و از طرف پدر و مادر فرزند عموى پيامبر ٦ محسوب مى‌گشت، چون او پسر

[١]

ُ كلّ نسب منقطع يوم القيامة الّا نسبى.