إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧١ - ائمه

(در اينجا امام ٧ تصريح كرده كه بايد در همه مسايل و از جمله حكومت اهل بيت ٧ محور كار قرار گيرند) شيخ مفيد از امام باقر ٧ روايت كرده كه در باره آيه:

وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى‌ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ‌[١]: و اگر آن را «خلافت» به پيامبر ٦ و صاحبان امر مى‌دادند (در كار خود بصير و آگاه بودند).

فرمود: ما همان «اولى الامر» هستيم كه خدا دستور داده، كار خلافت به ايشان مستردّ گردد.

ائمه : اعراف‌[٢] خدا هستند

«سليم بن قيس هلالى» از رسول خدا ٦ نقل كرد كه خطاب به على ٧ فرمود: اى على ٧ تو و اوصيايى كه از نسل تو مى‌آيند، «اعراف» خدا ميان بهشت و دوزخ مى‌باشيد، و كسى به بهشت داخل نمى‌شود، مگر شما را بشناسد و شما هم او را بشناسيد و وارد آتش نمى‌شود، مگر كسى كه شما او را مردود بدانيد[٣] (يعنى: امامان : در بالاى آن كوه مؤمنان را به سوى بهشت و غير مؤمنان را به سوى دوزخ مى‌رانند).

[١] نساء/ ٨٣.

[٢] اعراف گردنه و فاصله‌اى ميان بهشت و دوزخ است( م)

[٣]

ُ يا علىّ انت و الاوصياء من ولدك اعراف اللَّه بين الجنّة و النّار لا يدخلها الّا من عرفكم و عرفتموه و لا يدخل النّار الّا من انكرتموه.

ضمنا علامه مجلسى( ره) در جلد نهم« بحار الانوار» و سيد بحرانى در كتاب« مدينة المعاجز» با اندكى تغيير، اين روايت را نقل كرده‌اند و براى اطلاع بيشتر، مى‌توان به آن دو مراجعه نمود.( م)