إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦١ - احاديث بغض و حب به امام على

چشمش نوشته شده: از رحمت خدا بدور است.[١] در مناقب ابن مردويه، از «ابى سعيد خدرى» نقل است كه گفت: روزى به قصد ديدار رسول خدا ٦ رفتم، به من فرمود: اى ابا سعيد، عرض كردم: بلى اى پيامبر خدا ٦ فرمود: خداوند عمودى در زير عرش دارد، كه براى اهل بهشت نور مى‌دهد، همان گونه كه خورشيد براى اهل دنيا، و به آن نمى‌رسد مگر على ٧ و دوستان او!.

از امام صادق ٧ روايت است كه فرمود: در روز قيامت منادى‌اى از درون عرش ندا سر مى‌دهد؛ كجاست خليفه خدا در زمين، پس داود پيامبر ٧ بر مى‌خيزد و ندا از سوى خداى عز و جل مى‌رسد: اى داود ما تو را اراده نكرديم، اگر چه براى خدا خليفه بودى، سپس ندا مى‌دهد: كجا است خليفه خدا در زمين؟ آنگاه امير المؤمنين ٧ مى‌ايستد، سپس ندا از سوى خداى عز و جل مى‌رسد كه: اى گروه آدميان اين على بن ابى طالب ٧ خليفه خدا در زمين و حجت او بر بندگان است.

پس كسى كه به ريسمان وى در دنيا چنگ زد، امروز به ريسمان او چنگ زند، و به وجود او نور گيرد و تا درجات بالاى بهشت به دنبالش برود، سپس در ادامه فرمود: مردمانى كه به او گرويده بودند مى‌ايستند و به دنبالش به بهشت مى‌روند، آنگاه ندا از سوى خداى بزرگ مى‌رسد كه بدانيد؛ هر كس، كسى را به امامت پذيرفته، بايد به هر كجا مى‌رود، به دنبالش برود، اينجاست كه كسانى كه به دنبال غير او رفته‌اند از آنان تبرّى مى‌جويند، ولى عذاب را ديده‌اند و راهها به رويشان بسته است.

[١]

ُ جاء يوم القيامة مكتوبا بين عينيه آيسا من رحمة اللَّه.