إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٣ - پيشگوئى ديگر امام

داشتند و اين حديث يكى از دلايل امامت امير المؤمنين ٧ است كه پيش از وقوع، از آن خبر داده است.

پيش‌گوئى ديگر امام ٧ و عفو و بخشش حضرت على ٧ در مورد مروان‌

سدير صيرفى از مردى از قبيله «مراد» بنام ربّاب بن رياح نقل كرده كه گفت:

پس از پايان جنگ جمل، در بصره در خدمت امير المؤمنين ٧ ايستاده بودم، ديدم «عبد اللَّه بن عباس» وارد شد و عرض كرد: يا على ٧ حاجتى دارم؟

فرمود: پيش از اين كه تو حاجتت را مطرح كنى، بگويم كه آمده‌اى تا براى مروان بن حكم امان بگيرى؟ عرض كرد دوست دارم به او امان بدهى؟ فرمود:

به خاطر تو مى‌پذيرم‌[١].

راوى گفت: چيزى نگذشت كه ابن عباس و پس از او مروان وارد شد، تا با امام ٧ بيعت كند، امام ٧ فرمود: نيازى به بيعت او نيست، مگر نه در آغاز امر بيعت كرد.[٢] سپس امام ٧ فرمود: اى پسر حكم، تو مى‌ترسيدى كه سرت در اين سرزمين بماند؟ (و كشته شوى) اما خدا چنين نمى‌خواهد، تا اين كه طاغوتهايى از صلب تو بيرون آيند و بر پشت اين ملت سوار شوند و آنان را سخت آزار دهند و شربتى تلخ به مردم بنوشانند!.

پس از چندى مروان به افراد مورد اعتماد خود گفت: آرزويى در دل نداشتم‌

[١] در برخى از روايات آمده كه حسن و حسين ٨ از وى نزد پدر شفاعت كردند.

[٢] يكى از موارد بزرگوارى بى‌مانند على ٧ آزاد كردن مروان و عبد اللَّه زبير و غيرهما است.( م)