إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٠ - ١٢ - سخن پيامبر

إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ‌[١] همانا بازگشتشان به سوى ما و سپس حسابشان با ما است.

امام صادق ٧ فرمود: خداوند على ٧ را بين خود و خلقش قرار داده و جز على ٧ علمى در ميانشان نيست، پس كسى كه به ولايت او اقرار نمايد، مؤمن است، و كسى كه آن را منكر گردد، كافر است و كسى كه او را نشناسد گمراه است، و اگر كس ديگرى را با او قبول داشته باشد، مشرك است‌[٢] و كسى كه ولايتش را داشته باشد، به بهشت مى‌رود و كسى كه آن را منكر گردد، داخل آتش مى‌شود.

١٢- سخن پيامبر ٦ در شأن على ٧‌

از امام على ٧ روايت شده كه از پيامبر ٦ شنيدم كه فرمود: در روز قيامت منادى‌اى ندا در دهد، اى رسول خدا ٦ خداوند بزرگ، قدرت پاداش دادن دوستان تو و دوستان اهل بيت : را به تو داده، كسانى كه احترام تو را در حق آنان روا داشتند، حال هر پاداشى مى‌خواهى، به آنها بده، پس من مى‌گويم:

خدايا بهشت (را به آنان مى‌دهم) پس به من ندا مى‌دهد، هر كجا كه مى‌خواهى جايشان ده، و اين همان مقام معهودى است كه خدا به تو وعده كرده است.

«عبد اللَّه بن مسعود» گويد: پيامبر خدا ٦ فرمود: نخستين كسانى كه از اهل‌

[١] غاشيه/ ٢٦

[٢] ظاهرا منظور از اين جمله، شركت دادن ديگران در امر خلافت است يعنى: هم امام و هم ديگران را قبول داشته باشد.( م)