إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣١ - ٧ - بزرگوارى امام على
بنا بر اين امام ٧ چون عابدترين مردم است، پس افضل آنها نيز هست و نتيجه مىگيريم كه پس از پيامبر ٦ او سزاوار جانشينى و رهبرى مردم است.
٦- حلم و بردبارى و صفات امام على ٧
از جمله فضايل امام ٧ بردبارى، بزرگوارى، بخشش، گشادهدستى، نيك رفتارى، خبر دادن از غيب، سرعت استجابت دعاى اوست، پس كسى كه اين همه فضايل و مقام بلند به او داده، فضلى است كه به هر كس اراده كند مىدهد.
همان گونه كه اشاره كرديم، امام ٧ بردبارترين مردم روزگار بود كه بدى را با بدى پاسخ نمىگفت، و پس از اينكه اهل «بصره» به رويش شمشير كشيدند، و يارانش را به شهادت رساندند آنها را مورد عفو قرار داد و «عايشه» را به مدينه باز گرداند و با اينكه «عبد اللَّه زبير» آن همه در ميان مردم به امام ٧ اهانت كرد، پس از شكست، مورد بخشش حضرت واقع شده و شديدترين دشمنان خود يعنى: مروان بن حكم را در جنگ جمل آزاد كرد.
٧- بزرگوارى امام على ٧
امام در بزرگوارى به اعلا درجه آن رسيد و كسى به آن حدّ نرسيد.
«ثعلبى» در تفسير خود از «ابى ذر غفارى» روايت كرده- و در آغاز حديث آورده كه از طريق ما هم روايت شده- كه ابن عباس در كنار آب زمزم از پيامبر حديث نقل مىكرد و مكرر مىگفت: اين حديث را از پيامبر شنيدم، در اين موقع مردى كه صورت خود را پوشيده بود وارد و ابن عباس ساكت شد، تا اين كه آن مرد گفت:
قال رسول اللَّه ٦:
«ابن عباس» او را سوگند داد كه خود را معرفى نمايد؟ آنگاه صورت خود را باز كرد و گفت: اى مردم هر كس مرا مىشناسد كه مىشناسد و كسى كه مرا