إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٤٣ - فضايل پيامبر

خطبه نكاح و ادعيه، نام او برده مى‌شود؟!.

سپس آن يهودى مناقبى را كه در كتاب آسمانى براى پيامبر ٦ و امير المؤمنين ٧ ذكر شده برشمرد، كه اگر همه آنها را نقل كنيم به طول مى‌انجامد، تا آنجا كه يهودى گفت: خداوند در طور سينا به يك صد و سيزده كلمه سخن گفت و در هر كلمه مى‌فرمود: اى موسى من (خدا) هستم.

سپس پرسيد: آيا با محمد ٦ چنين مناجاتى داشته؟

امام ٧ فرمود: آرى، محمد ٦ در چند مورد با خدا مناجات كرد: يكى بالاى آسمانهاى هفتگانه و در «سدرة المنتهى» كه پيامبر ٦ در آنجا مقامى ستوده (و محمود) داشت و سپس او را بالا بردند تا به ساق عرش رسيد، و خدا مى‌فرمايد:

ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌[١]: سپس نزديكتر و نزديكتر شد، تا آنكه فاصله او (با پيامبر) به اندازه فاصله دو كمان يا كمتر بود.

آرى يكى ديگر از امتيازات پيامبر ٦ ما اين بود كه خداوند به او الهام نمود كه بگويد:

رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا[٢]: خدايا مرا در صورت لغزش و اشتباه مؤاخذه مكن؟

و خداوند پاسخ فرمود: اى محمد، امّتهاى سابق، اگر چيزى را كه مى‌دانستند فراموش مى‌كردند، ابواب عذاب من بر رويشان گشوده مى‌شد، ولى اكنون آن را از ميان امّت تو برداشته‌ام؟ و پيامبر ٦ عرض كرد:

[١] نجم/ ٧- ٩

[٢] بقره/ بخشى از ٢٨٦