إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨ - مقام على

روايتى ديگر از رسول گرامى ٦ وارد شده كه فرمود: «دوست داشتن على ٧ عبادت است و خداوند، ايمان بنده را نمى‌پذيرد؛ مگر با ولايت او و بيزارى از دشمنانش همراه باشد»[١] در نقلى ديگر برگزيده الهى ٦ فرمود: «اگر درختان قلم و درياها مركّب و جنّيان حسابگر و انسانها نويسنده شوند؛ نمى‌توانند فضايل امير المؤمنين على بن ابى طالب را به شما آورند».[٢]

مقام على ٧ از زبان پيامبر اسلام ٦‌

ترديدى نيست كه: فضايل و بزرگى و كمال او را جز خداى بزرگ و پيامبرش كسى نمى‌داند، چنان كه پيامبر فرمود: «اى على كسى جز خدا و من به درستى تو را نمى‌شناسد»[٣] از اين رو است كه: محمد، على، فاطمه، حسن و حسين : به پنج شبح‌[٤] (و روح مجسّم) نامگذارى شده‌اند و چون از مقامى ارجمند و منزلتى رفيع و والا برخوردارند؛ مردم نمى‌توانند، ماهيّت و صفاتشان را درك كنند، مانند شبحى كه ديده مى‌شود؛ ولى حقيقتش ناشناخته و مبهم است.

يكى از دانشمندان، در پاسخ كسى كه: در باره مقام على ٧ از او سؤال كرد، گفت: چه بگويم در باره مردى كه دشمنانش از روى كينه و رشك و حسد و

[١]

ُ حبّ علىّ عبادة و لا يقبل اللَّه ايمان عبد الّا بولايته و البراءة من اعدائه.

[٢]

ُ لو انّ الغياض اقلام و البحر مداد و الجنّ حساب و الانس كتاب ما احصوا فضائل امير المؤمنين على بن ابى طالب.

[٣]

ُ قال ٦‌ ما عرفك يا على حق معرفتك الّا اللَّه و انا.

[٤] به چيزى كه از دور ديده شود و حقيقت آن را در نيابند، شبح مى‌گويند و نيز به بدن مثالى همين واژه اطلاق شده است.( م)