إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٣٩ - فضايل پيامبر

ابراهيم و انبياء را خوانده بود و به دلايل‌شان آشنايى داشت، پس از لحظه‌اى استراحت گفت: اى امّت محمد ٦، هيچ مقام و فضيلتى، نماند مگر اينكه، آنها را پيامبرتان ٦ به دست آورد، آيا اگر بپرسم مى‌توانيد پاسخ دهيد؟

امام على ٧ به او فرمود: تا مى‌توانى بپرس، اى برادر يهودى؟ من به يارى خدا به تو پاسخ مى‌گويم، سوگند به خدا همه درجات و فضيلتهاى پيامبران، يك جا و چند برابر در وجود محمد ٦ جمع شده است و چون پيامبر ٦ فضيلتى براى خود ذكر مى‌كرد، مى‌فرمود: نبايد (براى اشباع نفس) فخر كرد.

من امروز مقدارى از فضايل او را برايت ذكر مى‌كنم، بدون اينكه از مقام انبياى ديگر كاسته باشم.

فضايل پيامبر ٦ از زبان على ٧‌

او فضايلى داشت كه چشم مؤمنين را روشن مى‌نمود، و بايد خدا را بر آنچه به محمد ٦ داده سپاس گفت، تا نعمت روشناييش در ميان مردم، بيشتر شود.

اى برادر يهود، بدان كه خداوند مغفرت و عفو قائل شد، براى كسانى كه نزد او (پيامبر ٦) صداى خود را (به علامت احترام) پايين مى‌آوردند و در كتابش فرمود:

إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى‌ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ‌[١]: آنها كه صداى خود را نزد رسول خدا كوتاه مى‌كنند همان كسانى هستند كه خداوند دلهايشان را براى تقوى خالص نموده و براى آنان آمرزش و پاداش عظيمى است.

[١] حجرات/ ٣