ترجمه و متن اسرار النقطه يا توحيد مكاشفان - همدانى، على بن شهاب الدين - الصفحة ٢٦ - هو بيان احوال امير سيد على همدانى ملقب به على ثانى

حساب «ابجد» هفتاد است، و اگر بالاى آن نقطه‌اى گذارى «غين» شده و شمارش «هزار» مى‌گردد، و چون اسم «هزار» را (با برداشتن نقطه بالاى آن) از آن دور كنى، دوباره به درجه هفتاد فرود مى‌آيد، بنا بر اين نقطه- از اين جهت- ميدان پهناور، و عرصه‌گاه وسيع و اثر بخشى بيشترى و تصرف و دگرگونى دهندگى‌هاى بسيار بزرگى را داراست.

٢٢ به خواص اين دو حقيقت و به شگفتى‌هاى دگرگون سازى‌هاى آن در دو پهنه بنگر! يكى عرصه‌گاه كلمات و حروف، و ديگرى جولانگاه اعداد و شمار، و اين دو، دو راز از رازهاى الهى در سراى وجوداند كه پرده عزت و غيرت از چهره زيبارويان آن سراپرده‌هاى جمال، جز براى اهل كشف و شهود و ساكنان مقعد صدق و كمال بركنار نخواهد شد، آنان كه درون و باطن‌شان به نسيم جان بخش لطايف ادراك و دريافت خوشبو، و ضمير و نهادشان به بوهاى خوش وزش نسايم روح بخش شناخت و عرفان مشك بو گشته است.

٢٣ بدان كه جابجايى و انتقال نقطه و سر بر زدنش از ذات و كانون احديتش، تا تفاصيل اعيان حروف نوشتنى، و امتدادش در جدول و آبراهه‌هاى تعيّنات كلمات حروفى، اشاره است به امتداد نفس رحمانى از مرتبه مبدئيت و كانون هويّت غيبى در گذرگاههاى تعيّنات وجودى و سريان تجليات وجودى از طلوع گاه مشيّت موجد، در پهنه مراتب عالم امكان، و توجّهش به قابليات و استعدادهاى موجودات، و حقيقت ذات آنها شدن، و آشكار شدنش به نتايج و دقايق خصوصيات آنها، و ظاهر شدنش بر ديدگاههاى مظاهر آنها، و پنهان شدنش به تعيّنات صور و تقيدات ماهيات آنها، مانند جريان و سريان آب در خلل و فرج و رخنه و شكاف اجزاى درختان، و سريان طبيعت آبى در گذرگاههاى شاخه‌ها و برگها و گلها و ميوه‌هاى درختان، و پوشيده شدن حقيقت آن (آب) به رنگها و بوها و مزه‌هاى آنها؛ همچنان كه محقق گويد: