ترجمه و متن اسرار النقطه يا توحيد مكاشفان - همدانى، على بن شهاب الدين - الصفحة ٢٤ - هو بيان احوال امير سيد على همدانى ملقب به على ثانى

در نقطه به امانت سپرد كه آن به حقيقت خويش فراگير برخى از خواصّ حروف و كلمات بوده و در ذاتش انواع اسرار اشارات و نوشتن‌ها گرد آمده است كه شرح نكات باريك آن در حيطه بيان، و شگفتى‌هاى خواص و دگرگونى‌هايش در دايره تدوين درنيايد، براى اينكه نقطه، هيولى و خمير مايه حروف و كلماتى است كه دريا- پيش از آنكه پايان پذيرد- پايان مى‌پذيرد[١]؛ و از اسرار آن اينكه به ذات خود تمامى موجودات را قابل و پذيراست و در ظهور و ظاهر كردن موجودات، در مقابل تمامى مراتب وجود- چه كليات و چه جزئيات آنها- كامل و تامّ است.

٢٠ اين براى آن است كه تمامى موجودات با حقايق كلام مطابقه و

[١] - اشاره است به آيه ١٠٩ سوره كهف كه مى‌فرمايد: قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً؛ يعنى: بگو اگر دريا مركب كلمات( آفرينش) ربّ من باشد، پيش از آنكه كلمات( آفرينش) ربّ من تمامى پذيرد، دريا تمام شود- اگر چه همانند آن را به كمك آوريم-.