واگذار كرده‌اند.[١] در اين عبارات كه رعب ناشى از حكومت ستمگران در آن آشكارا پيداست، شيخ مفيد «قدّ س سرّه» ابتدا سلطان منصوب از سوى خدا را مطرح مى‌كند و او را مرجع تصميم‌گيرى در قتل و جرح براى امر به معروف و نهى از منكر مى‌شمارد، و سپس به مسئله «اقامه حدود» به عنوان مصداقى بارز از مصاديق امر به معروف و نهى از منكر مى‌پردازد و با تكرار اين مطلب كه انجام اين مهم بر عهده سلطان اسلام است كه از سوى خداوند نصب مى‌شود، به اشاره‌اى آنان را اين‌گونه معرّفى مى‌كند:

١. امامان معصوم «عليهم السّلام» كه خداوند آنها را مستقيما" به عنوان مديران جامعه اسلامى و مجريان حدود الهى نصب كرده است.[٢] ٢. اميران و حاكمانى كه امامان معصوم «عليهم السّلام» آنها را براى اداره جامعه اسلامى و زمامدارى سياسى نصب كرده و قرار داده‌اند.

٣- فقيهان شيعه كه از سوى امامان معصوم «عليهم السّلام» براى همين زمامدارى و اقامه حدود الهى منصوب شده‌اند.

با اين وصف، مرحوم شيخ مفيد افزون بر مسأله حكومت و زمامدارى امامان معصوم «عليهم السّلام»- كه امرى واضح و مسلّم در فرهنگ شيعى بوده و هست- به نوّاب خاصّ امامان معصوم «عليهم السّلام»

[١] - ر. ك: شيخ مفيد، المقنعة، ص ٨١٠.

[٢] - در بحثهاى آينده به برخى شبهات پيرامون مسئله ولايت معصومان( ع) به معناى زمامدارى سياسى آنها خواهيم پرداخت.