حال اگر با اين نگاه، اديان را مورد كندوكاو قرار دهيم، درخواهيم يافت كه هر دين براى هدايت مردم در روزگار خاصّى آمده و از اين‌رو، اديان پيدا شده‌اند و هر دين تازه عناصرى افزون بر دين گذشته با خود به ارمغان آورده است.

از سوى ديگر، گذشت ايّام در هر دين عقايد باطل و تحريف‌هايى را وارد كرد، كه دين تازه به نفى و اصلاح آن همّت گماشته است.

ازاين‌رو، هر دين از يك سو مكمّل دين گذشته و از سوى ديگر مصحّح آن بوده، و اين سلسله تكميل‌ها و تصحيح‌ها تا جايى ادامه يافته كه كامل‌ترين دين به صحنه آمده است. اين دين در عين كمال و دربرداشتن تمام آنچه بشر تا انتهاى تاريخ براى رستگارى به آن نياز دارد، مصون از تحريف و تغيير بوده است و اسلام عزيز، همان دين خاتم مى‌باشد كه تمامى نيازهاى بشر را بيان كرده و كتاب آن، قرآن، از هر تغيير و تحريفى به دور است.

بحران ثبات دين و تغيير دنيا

اما چگونه ممكن است دينى پا به عرصه وجود گذارد كه‌