تا اينجا براى خواننده‌ى عزيز رواياتى را در فضيلت اميرالمؤمنين (ع) و شيعيانش از زبان مبارك رسول خدا (ص) ذكر كرديم. البته در كتب علماى اهل سنت احاديث ديگرى نيز در اين موضوع وجود دارد كه ما به جهت طولانى بودن متن بعضى آنها از ذكر آنها خود دارى نموديم.

دانستيم كه بسيارى از اين احاديث داراى اسناد فراوانى است كه حديث صحيح نيز در آنها كم نيست. با توجه به وحدت موضوع مى‌توان احاديث غير صحيح آن از حيث سند را نيز به عنوان شاهد اخبار صحيح قبول نمود؛ زيرا احاديث صحيحى كه در اين موضوع هستند معناى آنها را تأييد مى‌كنند.

البته بديهى است براى شخص منصف، حق جو وبدون غرض وجود چند حديث صحيح در اين موضوع كفايت كرده و او را وامى‌دارد كه در مقابل حق سر تعظيم فرود آورد. ولى افراد بهانه‌جو نه تنها نسبت به اين احاديث، بلكه در مورد احاديث متواترى مانند حديث" ثقلين" بهانه‌جويى كرده و با مخفى نگه‌داشتن آن از مسلمين ويا توجيه غير عقلانى آن حاضر نيستند زير بار حق رفته و پذيراى آن شوند.

ولى كسى كه به دنبال حق و رضايت پروردگار متعال باشد هنگام آشنايى با چنين اخبارى به راحتى مى‌تواند وسوسه‌هاى شيطان و