حديثه للتشيع. فقال: كان و الله الذى لا إله إلا هو عبد الرزاق أغلى فى ذلك من عبيدالله مائة ضعف. و لقد سمعت من عبد الرزاق أضعاف ما سمعت من عبيد الله. يحيى بن معين مى‌گويد: روزى از عبد الرزاق سخنى شنيدم، وآن سخن را نشانه تشيع او دانستم و به او گفتم: استادانى كه تو از آنها علم و حديث گرفتى كسانى مانند معمر، مالك، ابن جريج، سفيان و اوزاعى همه سنى بودند، اين مذهب را از چه كسى فراگرفتى؟ گفت: زمانى كه جعفر بن سليمان نزد ما آمد من او را شخصى فاضل وخود ساخته ديدم و اين مذهب را از او گرفتم.

محمد بن ابوخيثمه مى‌گويد: به ابن معين گفتند: احمد مى‌گويد: حديث عبيد الله بن موسى به خاطر شيعه بودنش مردود است. ابن معين گفت: سوگند به ذاتى كه جز او خدايى نيست عبد الرزاق در تشيع صد برابر از عبيد الله غالى وتندروتر است، زيرا خودم از او چندين برابر آنچه را كه از عبيد الله شنيده‌ام، شنيدم.[١]

صحاح سته همه از او حديث روايت كرده‌اند و بخارى صد و هشتاد و مسلم چهارصد و بيست حديث از عبد الرزاق روايت كرده‌اند. او استاد محدثان بزرگى مانند احمد و ابن معين به شمار مى‌رود.

[١] . ميزان الاعتدال، ج ٢، ص ٦١١، رقم ٥٠٤٤.