١٦- حارث بن حصيره. بخارى در" ادب" از او يك حديث و نسائى نيز از او حديث روايت كرده است. ذهبى و ابن حجر او را رافضى صدوق خوانده‌اند، حارث از تابعين است.[٢]

١٧- حارث بن عبد الله همدانى. او را از خزائن دانش و از شيعيان نخستين دانسته‌اند. صحاح چهارگانه از او حديث روايت كرده‌اند. او از تابعين واز اصحاب بزرگ امير المؤمنين (ع) است.[٣]

حارث از شيعيان معروف است. شعبى كه از علماى دربارى و از محدثان بزرگ مكتب اهل سنت است با حارث به خاطر عقيده‌اش مخالفت و حتى او را تكذيب كرده است. ولى از آنجا كه تكذيبش از روى كينه و حسد بوده حتى خودش نيز از حارث حديث روايت كرده است. در هر حال اكثر محدثان اهل سنت از او تنها به عنوان" شيعه" ياد كرده‌اند نه بيش‌تر از اين.

[١] . ميزان الاعتدال، ج ١، رقم ١٥٥٢. تقريب التهذيب، ج ١، ص ١٦٥.

[٢] . سير اعلام النبلاء، ج ٤، رقم ٥٤. تقريب التهذيب، ج ١، ص ١٧٥.

[٣] . سير اعلام النبلاء، ج ٤، رقم ٥٤. تقريب التهذيب، ج ١، ص ١٧٥.