در" صحيح بخارى" و" مسلم" روايت شده است كه اميرالمؤمنين (ع) و عباس عموى رسول خدا (ص) بعد از رحلت آن حضرت از ابوبكر درخواست ارث كردند، ابوبكر در پاسخ گفت: رسول خدا (ص) فرمود: ما پيامبران ارث نمى‌گذاريم، هر چه گذاشتيم صدقه است. عمر گفت شما دو نفر (على و عباس) معتقد بوديد ابوبكر دروغگو، گناهكار، فريبگر و خائن است، خدا مى‌داند كه همانا ابوبكر راستگو، نيكوكار درست كردار و پيرو حق بود. سپس ابوبكر مرد و من (عمر) خليفه پيامبر و ابوبكر شدم پس شما مرا دروغگو، گنهكار، فريبگر و خائن مى‌دانيد، خدا مى‌داند كه من صادق و بار و راشد و تابع حق هستم.[١]

[١] . صحيح مسلم، ج ٥، ص ١٥٢، ح ٣٣٠٢، كتاب جهاد و سير، باب حكم فَى؛ صحيح بخارى، كتاب فرض الخمس، باب فرض الخمس، ح ٣٠٩٤ و كتاب نفقات باب نفقة الرجل قوت سنة على اهله، ح ٥٣٥٨ يا ٤٩٣٩ و كتاب الفرائض باب ما نورث ما تركناه صدقة، ح ٦٧٢٨ و كتاب الاعتصام بالكتاب والسنة باب ما يكره من تعمق و التنازع، ح ٧٣٠٥ يا ٦٧٦١؛ صحيح ابن حبان، ج ١٤، ص ٥٧٧.