١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٢٢٦ - جُستاری در اهداف سفرهای حدیثپژوهی

مسروقبنأجدع از عبداللهبنمسعود نقل مي‌كند كه او با وجود هفتاد و اندي سوره ـ كه به طور مستقیم از حضرت سماع نموده بود ـ باز مي‌گفت:

لو علمت أحداً اعلم بكتاب الله تعالی تبلغه الإبل لأتيتُه؛[١]

اگر احدي را داناتر از خويش به كتاب خدا مي‌يافتم، بار شتر به جانب او مي‌بستم و مطلبیمي‌گرفتم.

و أبي‌الدرداء، صحابیدیگریگوید:

لو أعيتني آية من كتاب الله فلم أجد أحداً بفتحها عليّ الا رجل ببرك الغماد، لرحلتُ اليه؛[٢]

اگر آيه‌اي از كتاب خدا مي‌يافتم و احدي را در فهم آن نمي‌يافتم، مگر كسي در برك الغماد (دورترين جایيمن)، ناچار به سويش سفر مي‌كردم.

از دیگر اهداف در سفرهایبا محوریّت قرآن، تلاش قرّاء براي کسب و نشر قرائات مختلف بود؛ چنان‌که ابوزکریا یحییبنسلام بصری (م٢٠٠ق) در طلب قرائات از اصحاب حسن بصریسفرهایبسیارینمود[٣] و ابومحمد غازیبنقیس (م١٩٩ق) شیخ اندلس در سفر نزد نافع، قرائتش را بر او عرضه نمود و پس از اختیار قرائت نافع، اولین کسیبود که آن را به اندلس وارد کرد.[٤]

گذشته از سفرهایقرآنی ـ که در جایخود فحص و جست‌وجویویژه‌ایلازم دارد ـ در این مقاله، بررسیاهداف فعالیت‌هایمسافران حدیث‌پژوه مدّ نظر است.

٣. اهداف سفر در نزد محدثان

بررسیقریب يك هزار و هشتصد سفر حدیث‌پژوهیدر چهار قرن نخستین اسلام[٥]، مشخص می‌کند که علما، بزرگان و محدثان عالم اسلام برایتحقّق اهداف ذیل کوچ‌هایحدیثیخویش را رقم زدند:

١. طلب و فراگیریاحادیث، ٢. اطمینان از صحّت و اتقان احادیث، ٣. طلب علّو در اسناد، ٤. نشر و فرادهیاحادیث، ٥. بررسیپیرامون احوال روات، ٦. مذاکره علما در فهم و نقد احادیث، ٧. تأثیر در بهبود اوضاع فرهنگی ـ دینیشهرهایمقصد، ٨. کسب علوم مختلف حدیث، ٩. اخذ کتب حدیث، ١٠. نشر کتب حدیث، ١١. تدوین مجموعه‌هایحدیث، که یک به یک مورد بررسیقرار می‌دهیم.

٣-١. طلب و فراگیری احادیث

آنچه هدف غالب محدثان از سفرهایعلمی‌شان بود، در وهله اول اخذ و فراگیریروایات، سنن و سیره حضرت رسول٦ بود که به تدریج، اهداف دیگر، در پیآن شکل منسجمیبه خود گرفت.


[١]* استادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه پردیس قم.

[٢]. Gفَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَF؛ پس چرا از هر فرقه‌اى از آنان، دسته‌اى كوچ نمى‌كنند تا [دسته‌اى بمانند و] در دین آگاهى پیدا كنند و قوم خود را ـ وقتى به سوى آنان بازگشتند بیم دهند ـ باشد كه آنان [از كیفر الهى] بترسند؟ (سوره توبه، آیه ١٢٢)

[٣]. مَن سَلَكَ طريقاً يَطلب فيه علماً سلك اللهُ به طريقاً إلي الجنّة؛ آن‌كه راهي بپيمايد تا دانشي جويد، خداوند راهي به بهشت براومي‌گشايد. (اصول الكافي، ج١، ص٣٤)

[٤]. العین، ج٣، ص٢٠٧؛ النهایة فی غریب الحدیث، ج٢، ص٢٠٩؛ لسان العرب، ج١١، ص٢٧٤.

[٥]. العین،ج٣، ص١٧٧.