علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٢٣٦ - جُستاری در اهداف سفرهای حدیثپژوهی
در کنار این سفرها سیطره توجه شیخ، نيازهاي علمیو عقیدتیمردم بلاد دیگر را نیز در برگرفت. این مطلب از آثار برجایمانده از مکاتبات شیعیان با ایشان مشهود است؛ از آن قبیل: جواب سؤالهایرسیده از قزوین، مصر، بصره، مداين و نامه ایشان به ابومحمد فارسیاست.[١]
٣-٨. کسب علوم مختلف حدیث
راحلان حدیث در کنار فراگیریو فرادهیاحادیث، به یادگیریعلوم متفاوت حدیث (نقدالرجال[٢]، فقهالحدیث[٣]، غریبالحدیث[٤]، عللالحدیث[٥]، مختلف الحدیث[٦] و…) پرداختند.
نکته بسیار پر اهمیت، تأثیری است که ائمه اطهار: در آموزش علوم مختلف به اصحاب مخصوص خویش داشتند؛ مثلاً خاندان أعین ـ که برخیاز ایشان (حمران، بکیر، زراره و...) مصاحبت و شاگردیچندین امام معصوم: را در مدینه و مکّه و دیگر شهرها زینت زندگیخود دارند ـ همه مسافرانیاز کوفه بودند.
توجه به فرمایش امام صادق٧ دربارة زرارةبنأعین[٧] روشن میسازد که حفظ و نگهداریاحادیث معصومان: در زمانی که انواع فرق و مکاتب انحرافی، اعم از زنادقه، مرجئه، غلات و... بازار گرمیبرایخویش داشتند، منحصر به ثبت الفاظ ظاهریحدیث در یک مصحف نیست، بلکه قطعاً چنین امریعلم وافر زراره را به فقه الحدیث و ضوابط جعل و وضع حدیث میرساند.
در مورد ابان بن تغلب کوفی ـ که از اصحاب مورد اعتماد سه امام سجاد، باقر و صادق: بود
و کتاب وزینیهمچون غریب القرآن داشت ـ قابل درکاست که دلیل فرمایش امامباقر٧ به او، نسبت به جلوس در مسجد مدینه و فتوا دادن[٨]، وسعت دانشش و لزوم آموزشآن به دیگر مردم جویای
علم است.
سه تن دیگر از موثّقترین شاگردان معصومان: مؤمن طاق، هشام بن حکم و محمد طیّار همگیاهل کوفه بودند که جذبه علمیو معنویامامان شیعه ایشان را به تجمّع در مدینه سوق داد و به ترتیب، در علم «کلام»، «امامت» و «قدر و استطاعت» فرزانهایمورد تأیید امام خویش شدند.[٩]
[١]. بحارالانوار، ج١٠، ص٢٠٩. و زندیقی که از مصر برای مناظره با امام جعفر بن محمد٧ راهی مدینه شد و با شنیدن عزیمت امام برای حجّ او نیز چنین کرد و با ملاقات امام٧ در طواف طی براهین کوبنده و زیرکانه حضرت از میان جوابهای وی، مجبور به پذیرش شکست شد. ( الکافی، ج١ ص٧٢)
[٢]. بحارالانوار، ج٤١، ص٢١٣.
[٣]. همان، ج١٠، ص٢٢٠.
[٤]. همان، ج٩٦، ص١١٨.
[٥]. همان، ج٤، ص٤٠٤.
[٦]. همان، ص٤٠٨.
[٧]. همان.
[٨]. «هذا شیء حملته الإبل من الحجاز». (بحارالانوار، ج١٠، ص٢١٦)
[٩]. نظیر فردی که در باب «بخشش» از امام کاظم٧ سوال نمود. ( الکافی، ج٤، ص٣٨و٣٩) و مردی از بیتالمقدس در باب آغاز بنای کعبه از صادقین٨ پرسید. (همان، ج٤، ص١٨٧و ١٨٨)