ـ محمد بن مسعود بن محمد بن عياش، شيخ بزرگ در نظر عموم بود و بر عدالت و جلالت او
نزد خواص اتفاق وجود دارد. محمد بن اسحاق نديم، ابو جعفر طوسی و نجاشی او را فراوان
مدح کرده‌اند.[٥]

ـ توثيق گروهی با عبارت جماعه من الثقات. ابن طاووس از طريق اين جماعت ازکتاب الفهرست و الرجال و غير آن دو، از شيخ طوسی روايت کرده است. نيز از طريق اين جماعت که از آنها به «جماعة من ذوی الاعتبار و اهل الصدق فی نقل الآثار» ياد کرده، از ابو جعفر بن بابويه «شيخ مجمع علی عدالته و تغمده الله» از صفوان بن يحيی« المتفق علی ورعه و امانته» روايت کرده است.[٦] نيز از طريق اين ثقات از کتاب الحج محمد بن يعقوب کلينی روايت نموده است.[٧] وي بارها از اين جماعت با عنوان کلي ياد کرده است؛ مانند:

رويت ذلک عن جماعه من الشيوخ المعتبرين الی جماعه من العلماء الماضين رضی الله
عنهم اجمعين[٨]، فيما نذکره برواية الثقات[٩]، روی عدة من شيوخنا عن ابی عبدالله محمد بن
احمد صفوانی[١٠]، اخبرنا جماعة قد ذکرنا اسمائهم فی الجزء الاول من المهمات بطرقهم المرضيات
الی المشايخ المعظمين[١١]، اين روايت را گروهی از ثقات از اصحاب اماميه در مصنفات و اصول
روايت کرده‌اند.[١٢]

و عبارت رضوان الله جل جلاله عليهم و ضاعف احسانه اليهم دربارۀ همه کسانی که در کتاب الفهرست و الرجال و غير آن دو، شيخ طوسی از آنها روايت کرده است.[١٣]

[١]. الامان من الاخطار، ص٥١.

[٢]. همان، ص٩٥.

[٣]. الدروع الواقیة، ص٢٧٢.

[٤]. همان، ص٩٣.

[٥]. همان، ص٩٥.

[٦]. همان، ص٩٧.

[٧]. الملاحم و الفتن، ص٨٠.

[٨]. همان، ص٣٥ـ ٣٨.

[٩]. الیقین، ص٢٧٩.

[١٠]. همان، ص٣٠٧.

[١١]. اقبال الاعمال، ج١، ص٥٨.

[١٢]. فتح الابواب، ص١٢٢.

[١٣]. همان، ص١٢.