محور دین، انسان و سعادت اوست و سعادت انسان در گرو سلامتش است. دوران شیرخوارگی دوران بسیار مهم در زندگی هر انسانی است. كودكی كه در دوران اولیه زندگی خود تغذیه مناسب داشته باشد، به رشد جسمانی كامل دست یافته، در آینده فردی تندرست و شاداب خواهد بود. اجرای کامل و دقیق احکام الهی در زندگی، سلامت جسم و جان انسان را به همراه دارد. در این تحقیق، روایات مربوط به دوران شیردهی مورد بررسی قرار گرفته است. توصیه‌های آن، پس از تطبیق با علوم تجربی، به چهار بخش تقسیم می‌شود. بخش اول، توصیه‌هایی است که با یافته‌های علوم تجربی مطابق است؛ مانند اهمیتی که شیر مادر دارد. بخش دوم، توصیه‌هایی است که احادیث برای شروع و تداوم شیردهی دارند و کاربردی‌تر و موفق‌تر از اقدامات علوم بهداشتی و پزشکی است. بخش سوم، آن دسته از روایاتی است که در باره اهمیت و انتخاب دایه است. بخش چهارم نیز مربوط به مدت زمان شیردهی است که به نظر می‌رسد با اهداف علوم تجربی مغایرت دارد. یکی از اهداف سازمان جهانی بهداشت تداوم شیردهی تا شش ماه است. این مدت با کمترین مدت زمان توصیه شده توسط احادیث ـ که ٢١ ماه بوده ـ متفاوت است. در این نوشتار، سعی شده است که این نکات مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد.

کلید واژه‌ها: شیردهی، سلامت، علوم تجربی، احادیث.

درآمد

هدف از دین سعادت و تکامل انسان است و برای رسیدن به این هدف، بهترین راه پیمودن آموزه‌های دینی و دستورات الهی است. فلسفه احکام و دستورات دینی نیز همین هدف را دنبال می‌کند. قسمت

[١] دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث.

[٢]* استادیار دانشگاه آزاد اسلامي ـ واحد علوم و تحقیقات.

[٣]** جراح و متخصص زنان، زایمان و نازايی، پژوهشکده بیوتکنولوژی تولیدمثل، پژوهشگاه فن‌آوری‌های نوین علوم پزشکی جهاد دانشگاهی ـ ابن‌سینا، تهران.