هنگامي که به رسول اکرم اين گونه نسبت‌هايي داده مي‌شود، نمي‌توان انتظار داشت که ديگران مصون بمانند. احاديث متعددي از اين دست ـ که همه بر اساس زن‌ستيزي استوار است ـ به پيامبر و ائمه نسبت داده شده و در کتاب‌ها جزو مسلمات به شمار رفته است، ليکن با پيگيري به مجعول بودن آنها پي مي‌بريم؛ براي نمونه، نظام الملک مي‌نويسد که پيامبر اکرم فرمود:

با زنان در کارها تدبير کنيد؛ اما هرچه ايشان گويند چنين بايد کرد، به خلاف آن کنيد تا صواب آيد‌. و لفظ خبر اين است: «شاوروهنّ و خالفوهنّ.» اگر ايشان تمام عقلْ بودندي، پيغامبر٧، نفرمودي خلاف رأي ايشان رفتن.[٢]

حال آن که اين حديث ـ که در نصوص شيعي نيز وارد شده و حتي در مواردي اشاره شده که حضرت همسران خود را گرد مي‌آورد و با آنان رايزني مي‌کرد و سپس بر خلاف نظر آنان عمل مي‌کرد ـ به گفته حديث شناسان ساختگي و بي اصل است.[٣]

باز از حضرت رسول٦ نقل مي‌شود که فرمود:

زنان را در غرفه‌ها جاي مدهيد، و سوادشان مياموزيد، به آنان نخ‌ريسي و سوره نور تعليم دهيد.

حال آن که اين حديث ساختگي است.[٤] الباني، پس از نقل اين حديث، خود اشکالي را نقل و آن را نقد مي‌کند. ممکن است گفته شود که تعليم کتابت به زنان به فساد منجر مي‌شود، اما جواب، آن است که اين نگراني اختصاص به زنان ندارد و چه بسيار مردان که بر اثر سواد آموزي از نظر ديني و اخلاقي آسيب ديدند. حال آيا به اين سبب مي‌توان کتابت را بر مردان منع کرد؟[٥]

همچنين از ايشان نقل مي‌کنند که فرمود: «طاعة النساء ندامة». حال آن که اين حديث ساختگي است.[٦]

٧. سه اصل روشي در بررسي احاديث ناظر به زنان

هنگام بررسي اين گونه احاديث به سه نکته اساسي بايد توجه داشت:

[١]. همان.

[٢]. قابوس‌نامه، ص‌١٣٧.

[٣] اللآلي المصنوعة في الأحاديث الموضوعة، ج٢، ص‌٤٣٨؛ سلسلة الأحاديث الضعيفة والموضوعة، ج١، ص‌٣٣٧.

[٤]. همان.

[٥]. سياستنامه (سير الملوک)، ص‌٢٢١.

[٦]. الفوائد الموضوعة في الأحاديث الموضوعة، ص‌٩٩.