خیانت گاهی به مال و گاهی به جان و گاهی به آبروست و گاهی هم به فکر و نظر و مقصود است. اگر شخصی فکری و نظری ابراز داشته است، حق او ایجاب میکند که ما عین گفته و نوشته او را به او نسبت بدهیم، در معنی گفته یا نوشته او نیز تصرف و تغییری ندهیم. تحریف و تبدیل گفته یا نوشتهای عادی آنقدرها مهم نیست که تغییر گفتهها و نوشتههایی که از اسناد بشریت به شمار میرود مهم است. مثلًا یک وقت کسی در یک شعر شاعر تحریف میکند، اما یک وقت هست که در یک کتاب مقدس آسمانی و در یک گفته آسمانی و یا در سخن یک پیغمبر یا امام- که برای میلیونها نفر از افراد بشر سند قاطع است- تحریف میکنند. این دیگر گناه نابخشودنی است.

در فن منطق صناعتی است که نام آن صناعت «مغالطه» است. در آنجا سیزده نوع غلطاندازی را که ممکن است کسی برای فریب دادن افکار دیگران به کار ببرد تشریح میکنند، به منظور اینکه یک نفر دانشجوی حقیقت جو راههای مغالطه و تحریف را باز بشناسد و خود را از آنها مصون بدارد. میگویند بهترین اثر منطق، شناختن انواع مغلطه کاریها برای اجتناب و احتراز از آنهاست؛ نظیر شناختن پزشک است انواع بیماریها و موجبات آنها را.

یکی از مردان بزرگوار اصحاب پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله عمّار یاسر است. عمّار از مسلمانان اولیه است که خودش و پدر و مادرش در مکه مسلمان شدند و آزارها از مکیان دیدند. پدر و مادر عمّار در زیر شکنجه مکیان جان سپردند، اما خود عمّار جان به سلامت برد و موفق شد به مدینه مهاجرت کند. رسول خدا در اولین روزهای ورود به مدینه زمینی را خطکشی و معین کرد برای مسجد، و در همان روزهای اولیه مسلمانان همه با یکدیگر همت کردند و دیوار آن مسجد را بالا بردند. آن مسجد همان است که بعدها به نام «مسجدالنبی» معروف شد. مسجد باشکوه