حکمتها و اندرزها ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٦ - روحیه سالم
تو را میپرستیم و از تو مدد میخواهیم. آدم مؤمن میگوید: خدایا ما به تو توکل کردهایم و به سوی تو بازگشت کردهایم.
آدم با ایمان فرضاً در اثر پیشامدهای روزگار صدمات و لطماتی ببیند، چندان نگرانی ندارد. در مورد این افراد و اشخاص باید گفت: سر ایمان و عقیده و روحیه آنها سلامت باشد.
قرآن کریم خطاب به رسول اکرم میفرماید: بگو من هم مانند شما بشری هستم، مثل شما خواب و خوراک و احتیاجات دارم، مثل شما میل و فکر و آرزو دارم، آنچه نوع بشر باید داشته باشد من دارم، با این فرق که به من وحی میرسد که خدای شما و معبود شما یگانه است. بنابراین هرکس که امید لقای پروردگار خود را دارد لازم است عمل نیک انجام دهد و با خدا هیچ کس را شریک نسازد دین و ایمان در عین اینکه در نواحی زیادی به امید و رجا قوّت و وسعت میدهد، از طرفی هم جلو یک سلسله آرزوها را میگیرد و نمیگذارد آنها رشد کند.
آدمی در ناحیه آرزو هیچ گونه محدودیتی ندارد. گاهی آرزوی امر محال میکند، مثلًا حادثهای در گذشته واقع شده و با یک کیفیت مخصوص واقع شده و آدمی آرزو میکند کهای کاش واقع نشده بود و یا آنکه آرزو میکند کهای کاش آن حادثه به فلان کیفیت واقع شده بود؛ آرزو میکند که ایام جوانی برگردد، آرزو میکند که برادر و فامیل فلان شخص باشد. هیچ کدام از اینها واقع شدنی نیست؛ چیزی که در گذشته واقع شده ممکن نیست نابود شود و چیزی دیگر جای آن را بگیرد. در عین حال جلو آرزو را نمیشود گرفت. از همین جا میتوان فهمید که آرزو در ذات خود منطق و قاعده ندارد؛ یعنی تابع منطق و قاعده عمل نیست، تابع قوانین عقل و فکر نیست و به همین دلیل لازم است اصلاح شود و تحت نظم و قاعده درآید. آرزوهای بی نظم و قاعده همانهاست که در زبان دین «آمال شیطانی» نامیده شده، همانهاست که