حکمتها و اندرزها ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧ - محاسبه نفس
بشناسد، به فرمانها و دستورها و کارهای خود رسیدگی کند، شاید علت شکست را در خطاهای خود بیابد. عالیترین مظهر عقل و تربیت صحیح، خطایابی از خویشتن است؛ یعنی انسان بتواند در دریای ژرف افکار و اندیشهها و تمایلات و افعال و اقوال خود فرو برود و خطاهای خود را بیابد و انگشت روی آنها بگذارد و آنها را از خود دور کند. از بشر انتظار اینکه خطا نکند، خطاست، بشر جایزالخطاست؛ از بشر باید انتظار داشت که خطاهای خود را تکرار نکند، از خطاهای خود استفاده کند. یعنی چه از خطاهای خود استفاده کند؟ یعنی آنها را بشناسد و مصمم گردد که تکرار نکند.
فرق مؤمن و غیر مؤمن در این نیست که این خطا میکند و آن خطا نمیکند؛ فرق آنها در این است که مؤمن خطای خود را تکرار نمیکند، بیش از یک بار خطا نمیکند، اما غیر مؤمن چندین بار صدمه کاری را میخورد و باز آنقدر بصیرت ندارد که بار دیگر تکرار نکند. از خداوند مسئلت داریم که به ما توفیق دهد از خطاها و لغزشهای خود پند بگیریم.