آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٨
هیئت «اَرَأیتَ» در زبان عربی یک معنی خاص به خود دارد و آن این است: اَخْبِرْنی! «به من بگو!» که ما در فارسی هم میگوییم. این، تعبیر خاصی است که در عربی آمده است. مقصود از «به من بگو!» واقعا این نیست که بخواهد کسی موضوعی را به او اطلاع بدهد، بلکه این تعبیری است که معمولا در مقام تعجب گفته میشود[١] .
أرَأیتَ الَّذی ینْهی. عَبْدآ اِذا صَلّی. أرَأیتَ اِنْ کانَ عَلَی الْهُدی. اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوی. به من بگو درباره آن آدمی که بندهای را که خدای خودش را میپرستد، نهی میکند. نه تنها خودش خداپرست نیست، بلکه با خداپرستی مبارزه میکند. به من بگو درباره این کسی که جلوی عبادت یک بنده دیگر را میگیرد، اگر آن بنده یک بنده عادی هم نباشد بلکه بندهای باشد که بر هدایت پروردگار است و آمر به تقواست؛ یعنی خود او بر عکس این شخص است: این نهی میکند از خداپرستی، او امر میکند به خدا پرستی. این آمده یک آمر به عبادتی را از عبادت نهی میکند.
شأن نزول این آیات
شأن نزول این آیات این است که پیغمبر اکرم میآمدند در مسجدالحرام نماز میخواندند و امثال ابوجهل که چهار شاهی صنار داشتند و طغیان میکردند، علاوه بر اینکه خودشان نمیخواستند حق پرستی کنند میگفتند ما نباید بگذاریم این شخص بیاید این کارها را در مسجدالحرام بکند. میآمدند مانع بشوند. حتی یک بار ]ابوجهل به پیغمبر اکرم[ حمله کرد. گفته بود به من خبر دهید، میگویند این شخص میآید در مسجدالحرام و کارهای خودش را انجام میدهد یعنی نماز میخواند.
[١] . مثل تعبیر «بگو ببینم!».