از حديث ياد شده به خوبى معلوم مى گردد كه يكى از فلسفه هاى شايستگى زيارت مزار گذشتگان همان آثار سازنده اخلاقى و تربيتى آنست كه مايه زهد وبى اعتنايى انسانها به مظاهر فريبنده دنيا و يادآ ور سراى ديگر مى باشد.

ِ ب : گروه بزرگى از محدثان معروف، شيوه عملى رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)را در زيارت تربت گذشتگان، به رشته تحرير در آورده اند كه از ميان انبوه روايات صحاح و مسانيد به نمونه هايى از آنها اشاره مى كنيم:

١ ـ طلحة بن عبداللّه مى گويد:

« با پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) از مدينه بيرون آمديم وبه قصد زيارت شهداء به راه افتاديم. هنگامى كه به سرتربت آنان رسيديم آن حضرت فرمود: اين آرامگاه برادران ما است» .[٢]

٢ ـ جمعى از راويان اسلامى چنين حكايت كرده اند:

« رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) مزار مادر خود را زيارت كرد و در كنار آرامگاه وى گريست و آنان كه بر گرد او بودند را نيز گرياند و فرمود: از

[١] سنن ابن ماجه، ج ١، ص ١١٤، باب ما جاء في زيارة القبور» وصحيح ترمذى ج ٣، ص ٢٧٤، أبواب الجنائز «كنت نهيتكم عن زيارة القبور فزوروها فانها تزهد في الدنيا وتذكر الآخرة».
[٢] سنن بيهقى، ج ٥، ص ٢٤٢ وسنن ابى داود، ج ١، ص ٣١٣ .