پيامبر گرامى درآغاز تبليغ رسالت خويش درمسجد مدينه، پس از فريضه نماز و در مواقع مناسب، بـه شاخه درخت خرمايى كه بعد ها بـه « ستون حنانــه » معرو ف گرديـد، تكيـه مى داد و برا ى مردم سخنرانى مى كرد، اما به دنبال افزايش جمعيت مسلمانان وبنا به پيشنهاد برخى از پيروان خود، اجازه ساختن نخستين منبر را صادر فرمود.

اُبَىّ بن كعب دراين زمينه، چنين مى گويد:

« رسول خـدا در كنـار شاخه اى از درخت خرمـا، خطبـه مى خواند، يكى از ياران وى گفت: آيا منبرى برايت بسازيم تا در روزهاى جمعه بر فراز آن سخنرانى فرمائى، تا مردم تورا ببينند و سخنت را بشنوند؟ آن حضرت پاسخ داد: آرى، از اينرو منبرى براى آن حضرت ساختند كه داراى سه پله بود» .[١]

از سخنان تاريخ نگاران مسلمان استفاده مى شود كه به خاطر علاقه شديد مردم به رسول خدا پس از ساخته شدن منبر ياد شده، شاخه درخت خرمايى كه پيامبر برآن تكيه مى كرد و سخنرانى مى فرمودنيز، همراه با منبر آن حضرت، مورد توجه و تبرك مسلمانان قرار گرفت.

[١] مدينه شناسى، ج ١، ص ٨٨، به نقل از كنز العمال، ج ١٤، ص ٥٨ .