وجود ساختمان هاى باستانى و گرانقدرى كه به ياد بود دانشمندان بزرگ، رهبران اجتماعى، پيشوايان دينى و سربازان گمنام در سراسر جهان برپا گرديده، گويا ترين گواه براين سخن مى باشد.

از سوى ديگر مى دانيم كه ساختن چنين بناهايى، ملازم با پرستش صاحبان آنها و يا خدا دانستن آنان نيست، بلكه به خاطر تقدير و بزرگداشت و فداكارى هاى آنان صورت مى گيرد.

ديدگاه اسلام در اين زمينه

از آنجا كه نگهبانى از يادگارهاى باستانى اولياى الهى، مايه تجديد خاطره آنان مى باشد، قرآن مجيد در موارد گوناگون، اين رفتار شايسته را مى ستايد وآن را زاييده تقواى دلها به شمار مى آورد.

قرآن در سوره مباركه بقره چنين مى فرمايد: