در بارگاه نور - صديق، ناصر الدين - الصفحة ٧٣

( و َمـَنْ يَتـَولَّ اللّهَ وَ رَسـُولـَهُ وَ الـِّذِيـنَ آمَنـوُا فـَاِنِّ حـِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغالِبُونَ).[١]

هركس به خدا و پيامبر او و مؤمنان محبِّت ورزد (پيروزاست) پس حزب خدا پيروزند.

( قُلْ لا اَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرَاً اِلاِّ الْمَوَدِّةَ فِي الْقُرْبى ).[٢]

(اى پيامبر ) بگو: من (درازاى رسالت خويش) جز دوستى خاندانم، پادا شى از شما نمى خواهم.

براساس آيات شريفه اى كه برخى از آنها را آورديم، شايستگى عشق ورزى ومحبِّت داشتن به رسول خدا و نوادگان پاك و ياران باوفايش، به اثبات مى رسد.

پيامبر به ابى ذر فرمود:

« اَنْتَ يا اَباذَرْ مَعَ مَنْ اَحْبَبْتَ .قالَ : فَاِنَّى اُحِبُّ الّلـهَ وَرَسُولـَهُ . قالَ : فَاِنِّكَ مَعَ مَنْ اَحْبَبْتَ، قالَ: فَاَعادَها اَبُوذَر فَاَعادَها رَسُولَ اللّهِ (صلى الله عليه وآله وسلم)اَخْرَجَهُ أبُو داوُد».[٣]

و پيامبر فرمود: ابو ذر تو با آن كس محشورمى شوى كه او را دوست مى دارى .

ابوذر گفت: من خدا و رسول او را دوست دارم. پيامبر فرمود: تو با آن كس هستى كه اورا دوست دارى. ابو ذر دوباره تكرار كرد، پيامبر نيز