در بارگاه نور - صديق، ناصر الدين - الصفحة ١٦٧

دراينجا براى نمونه آياتى از قرآن را از نظر شما مى گذرانيم:

الف ـ ( لَعَمْرُكَ اِنِّهُمْ لَفِىْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ) [١].

(«اى پيامبر )به جان تو سوگند، آنان درمستى ( تمايلات نفسانى) خويش سرگردانند».

ب ـ ( ن وَالْقَلَمِ وَما يَسْطُرُونَ) [٢].

«سوگند به قلم و آنچه مى نگارند».

ج ـ ( وَالْعَصْرِ اِنِّ الاْنْسانَ لَفِىْ خُسْر..) [٣].

« قسم به زمان، انسان در زيان است ...» .

د ـ ( وَالنِّجْمِ اِذا هَوى ما ضَلِّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى) [٤].

« سوگند به ستاره آنگاه كه فرود مى آيد، صاحب شما( پيامبر گرامى) هر گز در ضلالت وگمراهى نبوده است ».

هـ ـ (وَالفَجْرِ وَلَيال عَشْر..) [٥].

«قسم به سپيده و شب هاى ده گانه».