در بارگاه نور - صديق، ناصر الدين - الصفحة ١٨٧
«شفاعت به من عطا شد، پس آن ٌّ را براى امت خود ذخيره كردم».
ازاينرو، درزمان حيات پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) مردم براى درخواست شفاعت و طلب مغفرت به نزد آن حضرت مى شتافتند و او نيز، مسلمانان را به شفاعت خود اميدوار مى ساخت و هيچگاه درخواست شفاعت آنان را با روح يگانه پرستى، ناسازگار نمى دانست.
دراينجا براى رعايت اختصار، تنها به چند نمونه از درخواست شفاعت توسط مسلمانان در عصر پيامبر گرامى، اشاره مى كنيم:
١ ـ ابن ماجه در سنن خود از پيامبر گرامى چنين روايت مى كند:
« آيا مى دانيد كه خداى بزرگ امشب مراميان چه چيزهايى مخير فرمود»؟
گفتيم : خدا و پيامبر بهتر مى دانند. فرمود: او مرا مخير فرمود بين اينكه نصف امت من وارد بهشت گردند و بين شفاعت، پس من شفاعت را اختيار كردم. گفتيم: اى پيامبر خدا، از پروردگار خود بخواه كه ما را شايسته و اهل شفاعت گرداند، فرمود: شفاعت، براى هرمسلمانى خواهد بود» [١].
دراين حديث، ياران پيامبر با صراحت از وى درخواست شفاعت مى كنند مى گويند:« از خدا بخواه ...» واو نيز وعده شفاعت مى دهد.
٢ ـ محدث معروف ديگر « ترمذى» در صحيح خود از انس چنين نقل مى كند:
« از پيامبر گرامى درخواست كردم تا در روز رستاخيز درحق من شفاعت كند. آن حضرت پذيرفت و فرمود: شفاعت خواهم كرد» [٢].
[١] سنن ابن ماجه، ج٢، باب ذكر الشفاعة، ص ٥٨٦:
«اَتَدْرُونَ ماخَيِّرَني رَبِّيْ اَلِّيْلَةَ ؟ قُلْنا: أَللّهُ وَرَسُولُهُ اَعْلَمْ. قالَ: فَاِنِّهُ خَيِّرنِي بَيْنَ اَنْ يَدْخُلَ نِصْفَ اُمِّتي الْجَنِّةَ وَبَيْنَ الشِّفاعَةَ فَاَِخْتَرْتُ الشِّفاعةَ . قُلنا: يا رَسُولَ اللّهُ اُدْعُ اللّهَ َ اَنْ يَجْعَلَنا مِنْ اَهْلِها . قالَ: هِىَ لِكُلَّ مُسْلِم».
[٢] صحيح ترمذى، ج٤، ص ٤٢ ، باب ماجاء فى شأن الصراط.
«سَأَلْتُ النِّبَّىَ اَنْ يَشْفَعَ لِىْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَقالَ: أنَا فاعِلٌ».