طول مسجد مذكور هفتاد ذرع از شمال به جنوب و عرض آن شصت ذرع، از شرق به غرب و داراى سه درب اصلى به نامهاى « باب عاتكه» و « باب الرحمة» و « باب جبرئيل» بوده است. اين مكان مقدس، در طول تاريخ اسلام، بارها گسترش يافت و مرمِّت گرديد.

مسجد رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) يكى از يادگارهاى ارزنده آن حضرت است كه جاى جاى آن، يادآور خاطرات و حوادث عصر رسالت مى باشد.

وقتى انسان وارد مسجد مى شود، درهاله اى از نور معنويت فرو رفته و در ضلع غربى آن، حجره پيامبر و حجره دخت گرامى او فاطمه زهرا(عليها السلام) رامشاهد مى كند.

دريك سو محراب آن حضرت و درسوى ديگر جايگاه منبر ايشان است، يك طرف ستون توبه قرار دارد ودر طرف ديگرمكان اهلصفه و همهَّ آنها يادگارهايى است كه مارا به تاريخ صدراسلام بازمى گرداند و به ياد حوادث گوناگون آن برهه از زمان مى اندازد و مشاهده آنها، خاطرات زمان مذكور را تجسم مى بخشد و جاودانه مى سازد.

نماز و دعاى مسلمانان درآن مسجد كه از سرزمين هاى دور و نزديك براى ديدار آن مكان مقدس مى آيند، بانيايش هاى نيمه شب پيامبر گرامى درچهارده قرن پيش پيوند مى خورد و بسان چشمه سارى جارى، سرزمين دل هاى مسلمانان را سيراب مى كند و مسجد مدينه، مايه پيوند روح مسلمانان در تمام اعصار باروان پاك رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)، مى باشد.