« مـن حجره هاى خانه محمَّد (صلى الله عليه وآله وسلم) را ديده بودم وقتى كه دستور العمل وليد بن عبدالملك را براى مردم مدينه خواندند حضور داشتم. مردم گريه ها كردند و هرگز روزى را به مانند آن روز، از شيون و ناله مردم نديده بودم» .[١]

روشن است كه دلبستگى مسلمانان به خانه رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)به خاطر آن است كه آن مكان مقدس ياد آ ور خاطره بزرگ پرچمدار توحيد و عدالت و آخرين فرستاده پروردگار جهان بوده و مشاهده آن، پيروان اسلام را به روش زندگانى رهبر خردمند خويش، آشنا مى نموده است .

سعيد بن مسَيَّب مى گويد:

« چـه خرسند بودم اگر خانه هاى رسول را به همان وضعيِّت خو د باقى مى گذاشتند، تـا مردم جهان و اهل مدينه بـه آنها مى نگريستند كه چگونه پيامبر خدا زندگى ساده و بى آلايشى داشت و به آن همه سادگى قناعت مى ورزيد . اين نشانى عبرت آميز براى مردم بود، تا اينسان به اسراف در مال دنيا مبادرت نورزند» .[٢]

[١] مدينه شناسى، ج١، ص ٤٤، به نقل از محمد بن عمرواقدى.
[٢] مدرك سابق، ص ٤٥.