مانند راست بودن، روشى نيكو و سنتى پسنديده درجهت احياى نام پيشتازان اسلام مى باشد و خاطره افتخار آفرين آنان را درتمام عصرها و درميان همه نسلها، زنده نگاه مى دارد.

پرسشى كه دراينجا مطرح مى شود اينست كه آيا سوگند به غيرخدا، مايه شرك و دوگانه پرستى نيست؟

اينك بـه منظور پاسخ به اين سئوال، به بررسى مسأله سوگند به غير خدا از ديدگاه كتاب، سنِّت وروش عملى مسلمانان صـدر اسلام مى پردازيم:

قرآن مجيد و مسأله سوگند

كتاب آسمانى مسلمانان، در لابلاى آيات جاودانى خويش، به آفريـده هـاى گرانقـدرى چون جـان پيامبر گرامى، روان انسان ها، قلم ( به عنوان مظهر نگارش) ، آسمان وزمين، شب و روز، خورشيد، ماه، ستارگان، كوه و دريا، سوگند يادفرموده است. يكى از دلائل سوگند به موارد يادشده آن است كه توجه خوانندگان را به ارزش مضمون آيات الهى كه با قسم آغاز گرديده است، جلب كند و آنان را به عظمت موضوع مورد بحث، آگاه سازد.

به عنوان مثال، خداى بزرگ در سوره شمس، به منظور بيان اهميِّت مسأله تهذيب نفس، به نه چيز( خورشيد، روشنائى آن، ماه، روز، شب، آسمان، خدا، زمين وجان انسان ) سوگند خورده است.