در بارگاه نور - صديق، ناصر الدين - الصفحة ٣٦
هيچ مادرى نزاده است درحالى كه از هرنقصانى پيراسته بودى به دنيا آمدى گويا بدانگونه كه خود مى خواستى آفر يده شدى.
دراينجا پاسخ يك سئوال باقى است و آن اينكه: يك چنين بزرگداشتها و جشنهاى ميلادى، آيا بدعت است ؟
پاسخ : بدعت جز اين نيست كه چيزى را كه در دين وارد نشده است، وارد دين سازيم مثل اينكه عدد نمازهاى فريضه را از پنج به بالاتر ببريم ولى اگر چيزى در دين به صورت خصوص و يا كلى وارد شده باشد، تحقق بخشيدن به آن، عمل به دين است نه بدعت گذارى درآن .
درمورد بحث، آيات قرآن واحاديث رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) ما را به محبت پيامبر، واظهار علاقه به وى به صورت كلى دعوت كرده است، تحقق بخشيدن به آن براى خود، صورتهايى دارد كه يكى از آنها، گراميداشت روز ميلاد او است و يك چنين جشنها، اظهار ولاء و محبت به رسول خدا است كه خدا به آن امر كرده است .
دراين مورد، بايد به آياتى نظر افكند كه دوستى نزديكان پيامبر را يك فريضه اسلامى معرفى مى كند ومى فرمايد:
( قُل لا اَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أجْرَاً اِلاّ الْمَوَدِّةَ فِي الْقُرْبى ) .[١]
«بگـو مـن جــز دوسـتى نـزديكانـم، پـاداشـى از شـما نمى خواهم» .
[١] سوره شورى، آيه ٢٣.